Gözyaşım

Ağlamak ile gülmek kardeş oldu ezelde,
Gözyaşı, duyguların doğal bir meyvesidir,
Bazen türküde saklı bazen lirik gazelde,
Dolu bardak misali, coşkunun simgesidir.

Gözyaşı deyip geçme her katresi deryadır,
Belki ardında yatan müştak olmuş sevdadır,
Göz bir şeye ağlarsa yok ondan değerlisi,
Sebebi ayrılıksa ancak vuslat devadır.

Kim tarif edebilir akan tek gözyaşımı?
Kim nura kavuşturur şu karanlık başımı?
Gözyaşım temizliyor kalbimin kirlerini,
Kaybedince yanımda nefisle savaşımı.

Yâre varamayınca gözyaşım sesim olur,
Sıkılınca boğazım o tek nefesim olur,
Anlatılmaz dertleri içime hapsedince,
İmdadıma yetişen hayat güneşim olur.

Sevincimde yanımda, üzüntümde yanımda,
Yalnız gecelerimde, gündüzümde yanımda,
En sadık dostum odur nerde olsam benimle,
O benim diğer adım, seferimde yanımda.

Göz pınarım kurusa dara düşer gözyaşım,
Dışardan belli olmaz hara düşer gözyaşım,
Göğsümdeki alevi söndürmek için akar,
Hasret denen yangına, kora düşer gözyaşım.

Çoğu kez fırtınalı, boran olur dağlarım,
İçten içe yanarak yüreğimi dağlarım,
Taş yürekli değilim biraz var merhametim,
Hislerim var severim, üzülürüm, ağlarım!

Utanmam hiç kimseden, gizlemem gözyaşımı,
Hakka kusurdan başka eğdiremez başımı,
Kırılmama ağlamam, kırdığıma ağlarım,
Kaybedersem ölürüm şu gönül savaşımı.

Mustafa Hoşoğlu