Herkesten saklıyorum seni...
Ne karmaşık, ne ağır bir işkence;
Hani bir gemiyi mavi denizde saklamak gibi
Hani kulaklarımda çınlar gibi yüreğinin sesi
Biri duyacakmış gibi susuşlarım
Özleme denk sessiz haykırışlarım
Sen olmayalı böyle her şey bakışlarımda
Her şey sana benziyor
Güvercinler, bacaların dumanı, ay, yıldızlar, loş ışıklar, cep telefonumdaki resmin,
Kent alabildiğine sen
İçimde bir gün bir şeylerin sana benzemekten vazgeçme korkusu
Bil ki sen, susmak zorunda kaldığım
Bil ki sen, gönlüme sığmayan,
Adının harfleri dilimi parçalayan
Bil ki desem, sen sanki içimden azalırsın
Sazımla çaldığım türkülerde, bir kelebek ömründe
Öyle gizlisin sen
Sus, sus duymasınlar seni, duyarlarda kıskanırlar hani
İşte öyle sevdim seni
Renklerin buluştuğu Gökkuşağına sarılmak gibi,
Öyle işte sensin ömrümün renk sevdaları
Benimle olma ihtimalin hiç olmasada
Saklılarımızı özel bir güne saklama/yalım
Yarım yüzyılı geçtiyse yaşadığımız ömür
Hadi yaşa/yalım artık her gün özeldir.
Onun için (kutsallar ve) yaşadığım hayat,
Mutlu yaşamda herşeyi yerine, koymak için
Geliyorum, geliyorsun Aşk ile 🌹

Bedri Demirpençe