Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. aslında kendime acıyordum. benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı. trevanian
Ali Fırat Dicle
Ali Fırat Dicle

Az Bahçe

Yorum

Az Bahçe

( 1 kişi )

0

Yorum

3

Beğeni

5,0

Puan

38

Okunma

Az Bahçe

Bir sabah daha geliyor.
İçinden geçiyorum
Ayak izleri çoktan silinmiş,
Tabelaları sökülmüş yolların
Adını koymadığım bir mevsim,
Kapılarını sessizce çekiyor ardına.

Gel.
Uzaklığı ölçmeyelim artık.
Sen göğün bir köşesine
Yerinden edilmiş bir yıldız as,
Ben çocukluğumdan kalan
Gölgesi uzun incir ağacı bırakayım karşısına.
Şehrin telaşı dışarıda kalsın.
Saatlerimizi bırakalım masaya
Akrep ile yelkovanın kovalamasına
Bir süre izin vermeyelim
Bu akşam
Aramızdan geçen ne varsa
Adını koymadan sevelim

Bak
Sabah mahalleye ince bir ışık sürüyor.
Fırından yükselen ekmek kokusu,
Penceresini açıyor bir kadın,
Dükkânın önünü süpürüyor bir adam,
Bir çocuk,
Ayakkabısının bağı çözük hâliyle
Hayata yetişiyor.
Dünya,
Bütün kötülüklerine rağmen,
Henüz tamamen vazgeçmiş değil kendinden.

Gel
Bir nehir gibi düşünelim ömrü.
Hangi kıyıya değeceğini bilmeyen,
Yönünü kaybetmeyen duru.
Ben bu çağın gürültüsünden yoruldum.
Çok fazla kapı gördüm,
Az bahçe.
Çok fazla duvar yükseldi önümde,
Az kuş kondu omzuma.
Vicdanını yitirmiş kalabalıklardan
Korkuyorum.

Gel
Götür beni biraz sessizliğe.
Bir ağacın altına.
Konuşmak zorunda olmayalım.
Kelimeler yorulunca
Susmanın konuştuğu yerde
Üzerime biraz rüzgâr,
Biraz yaprak gölgesi,
Biraz toprak kokusu sinene kadar
Hiçbir şey sorma.

Sonra anlat
Kuru bir dalda baharı bekleyen serçeyi,
Yağmurdan sonra yapraklarda kalan suyu anlat.
Kimsenin bilmediği bir patikada
Gölgesini önüne katıp yürüyen yaşlı adamı.

Yine de anlat bana
Hangi adam yoldan gelirken
Heybesinde hüzün, yüzünde yollar taşıdığını.
Hangi kadın pazardan dönerken
Ellerinde ekmek, gözlerinde yıllar taşıdığını.

Bir tren geçtiyse uzaklardan,
Ne olur onu da anlat.
İçinde kimlerin bulunduğunu bilmesek de
Nereye yetişmek istediklerini söyle.
Hangi hikâyeden kopup geldiklerini
Hangi sılaya varmaya çalıştıklarını söyle.

Ellerin
Bütün şehir sustuğunda,
Betondan fışkıran o filiz
Çatlatacaksa karanlığı,
Yeşertecekse umudu,
Ellerimin içinde olsun.

Ben sana
Göğün daha mavi,
Suyun daha berrak,
Toprağın daha cömert olduğu
Bir sabahı göstereceğim.
Sen geldiğinde...

Paylaş:
3 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (1)

5.0

100% (1)

Az bahçe Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Az bahçe şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Az Bahçe şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL