Gece yarısı odamda sessizce seni çağırırım,
Gölgen duvarlara bir güzellikle yayılır,
Gözlerinle gözlerim buluşur; zaman durur,
Dünya yalnızca ikimize kalır.
Sana dokununca, bana gülümsersin,
Her nefeste aşk büyür, sonsuzluk uzar
Hayal bu kadar gerçekken, gerçek nerede?
Sonra bir rüzgâr uğrar pencereden,
Yağmur damlaları camı döver,
Gözlerimi açarım.Yastığın öteki yanı boş
Oda karanlık ve sessiz.sen yoksun,
Sadece kokun kalmış havada,yanılsama gibi
Uyanırım yine hayalimde sana sahipken
Gerçekteki yaşamda senden uzağım.
Belki de aşk budur işte;
Hayalle gerçeğin arasında asılı kalmak,
Bir türlü dokunamamak ve ,vazgeçememek
Yine de her gece aynı nakaratla uyuyup
Sabah uyandığımda seni bulamamak,
Hayalim gerçek olsun, gerçeğim hayal gibi
O gün gelene dek hergün güzel olsun.
Seni düşlemeye devam edeceğim,
Zira hayalimde sen varken yaşamak güzel.

Bedri Demirpençe