Sen gittin gideli dinmiyor sızım,
Farksızdır hazandan baharım, yazım.
Yıkık harabeyim, yerde enkazım,
İçinden çıkılmaz yapboz bıraktın.

Sevinçti, neşeydi, neyse ve sair,
Ne varsa unuttum hayata dair.
Adımı koydular divane şair,
Yüzümde kederli bir poz bıraktın.

Rengârenk dünyamı boyadın gamla,
Gurbetin küstürdü beni sılamla.
Acımazdı canım kesseydin camla,
Tertemiz aşkıma kir, toz bıraktın.

Vuslatı beklerken şu mutsuz sondan,
Kurudu bağlarım vurduğun dondan.
Kendim düşmedim ya, ağlarım ondan;
Düşmanıma güçlü bir koz bıraktın.

Leyla olup çıksın destanım diye,
Mecnun gibi hayran, mestanım diye,
İnsüline muhtaç hastanım diye,
Dudaktan dudağa narkoz bıraktın.

Sardığım kolları itip belinden,
Sade bir vedaydı kopan dilinden.
Hidiv Kasr-ınıda alıp elinden,
İstanbul’a mahzun Beykoz bıraktın.