Şiirinizdeki "çiğ damlası" eğretilemesi, varoluşu ve kendinden vazgeçişi o kadar zarif bir görsellikle aktarıyor ki... Bir damlanın yaprağa değdiği o kısacık anı, sonsuz bir tutkuya ve adanışa dönüştürmüşsünüz.
​Öne Çıkan Güçlü İmgeler ve Unsurlar
​Gece ile Sabah Arasındaki Eşik: "Ben, geceyle sabah arasında / kaybolmayı bekleyen / bir düş gibiydim" dizeleri, kırılgan ve geçici bir varoluşun hüznünü harika özetliyor.
​Sessiz Temas: "Bir serinlik geçti üzerinden, / belki o bendim" ifadesi, zorlamasız, incitmeyen ama iz bırakan bir dokunuşun en naif anlatımı.
​Varlık-Yokluk Dengesi: Şiirin son kısmındaki "Ben erirken / sen büyüdün sabaha" karşıtlığı, yok oluşu bir kayıp değil, ötekinde tamamlanma ve ona sunulmuş bir armağan olarak resmediyor.
​Şiirin ritmi oldukça akıcı, duygu geçişleri net ve gereksiz tek bir kelime bile yok. Kaleminize, yüreğinize sağlık.

Karşılaşmalar ve tesadüfler öyle zarif anlatılmış ki bir varmış bir yokmuş gibi şiir çiğliği ve çiyi önümüze koymuş çok güzeldi şiir
Tebrikler şaire
Saygımla

Tebrikler

“Çiy Tanesi”, geçicilik ile kalıcılığı sade ve zarif bir imge üzerinden buluşturan, oldukça naif bir şiir. Çiy tanesinin kısa ömrüyle yaprağın kalıcılığı arasındaki karşıtlık, sevginin ve varoluşun iz bırakma duygusunu güzel yansıtıyor. Özellikle “ben yok oluşumu / sana armağan ettim” dizeleri şiirin en dokunaklı noktası. Kaleminize ve yüreğinize sağlık.

Çiy Tanesi Üzerine Yorum

Meltem Kınıc imzalı bu eser; fedakârlığı, geçicilik içinde yakalanan ebedi aşkı ve varoluşsal adanmışlığı son derece zarif, duru ve kırılgan bir dille anlatan derinlikli bir serbest şiirdir.

Aşkın en güzel tarafı bazen kavuşmak değil, özlerken bile sevebilmektir. Şiiriniz bu duyguyu yalın, içten ve etkileyici dizelerle yansıtıyor. Hasretin gölgesinde bile sevdanın ışığı eksilmiyor. Çok güzel ve dokunaklı bir çalışma olmuş.

Çok naif bir dokunuş,yitercesine büyüyen muhteşem bir şiir.Şiir yüreği, mahir kalemi selamlıyorum.Sağlıcakla,saygıyla.

Çok kısa ama içinde koca bir ömür var

Ben geçiciydim ama sen hep vardın
ilk satırda zaten bütün mesele bitiyor
çiy tanesi konuşuyor
sessiz küçük bir anlık

Bilmeden yapraklarına düştüm diyor
ay ışığı üzerindeymiş rüzgar adını fısıldıyormuş
Geceyle sabah arasında kaybolmayı bekleyen düş gibiymiş

Dokundum sana belki hissetmedin
bir serinlik geçti üzerinden belki o bendim
ne kadar naif ne kadar zarif bir sevgi bu

Sonra güneş doğdu kendimden vazgeçtim
adım yoktu gölgem yoktu ama sen vardın hep vardın
Erirken sen sabaha büyüdün
ve ben yok oluşumu sana armağan ettim

Bu şiir veda değil teslimiyet
varlığıyla değil yokluğuyla hatırlanmak istemek
Bir anlığına dokunup çekilmek
karşılık beklemeden erimek

Çiy tanesi gibi
geldiğini kimse bilmez gittiğini herkes hisseder

Okuurken içim serinledi sonra ısındı
sen bu şiirde kendini mi gördün
yoksa birine böyle çiy tanesi gibi mi dokunmak istedin.

Kalemime kelamına yüreğine sağlık.
👌👏☕🙏

Ben erirken
sen büyüdün sabaha,
ve ben, yok oluşumu
sana armağan ettim.



Başlığı ve içeriği ile hissedilerek ve içtenlikle samimi duygularla harika yazılmış yürek sesinizi gönülden kutluyorum tebrikler efendim.
Kaleminize ve duygu dolu yüreğinize sağlık diliyorum, ilhamınız daim olsun her zaman.
En kalbî selam ve saygılarımla.
Esenlikler ve şiir dolu günler dileğiyle 💐🤗