![]() YETİMİN FERYADI
....
Ah!.. ben ne çok babasızdım bu dünyada boynu bükük uyanırdım nazlı sabahlara elleri kınalı bir çocuktum mahallenin yetimi bilmezdim ki yetim nedir o zamanlar kuşları çiçekleri bilirdim sadece her zaman eksik kırılgan biraz da mahzundu bakışlarım ve bu yüzden hayata yenik başladım bana güç verecek o kutlu yoldaş hiç tanımadan uzaklara çekip gitmişti bir öpücük kondurup tomurcuk yanağıma anneler beyaz yalanlar kuşanırdı soran gözlerle baktığımda "baban çok uzaklarda yavrum sana bez bebekler getirecek .." işte o gün başlamıştı kör pencere nöbetim parmaklarım abaküs sayıyordum günleri yaşasın bir gün daha bitti tez gelecek görklü babam dönünce ilkten sarılıp sarılıp boynuna küçümen ağzımın dolusunca "babam, benim babam iyi ki geldin diyecektim..." artık arkadaşlarımı kıskanmayacak "baba" diye şakıdıkça dilleri boynumu büküp isyan çiçekleri ekmeyecektim kavruk yüreciğime "iyi ki geldin babam ne iyi ettin..." diyecektim Ah!.. ben yağmurlu şimşekli kara gecelerde o şaşkın kelebek yüreğime söz geçiremezdim minicik ellerimi açıp yalvarırdım Allah’a "Allah’ım nolur nolur yarın kalktığımızda evimizde bayram olsun kaf dağından babam gelsin" erkenden bakardım her sabah odalara sofalara akşam sefalarının altına gülhatmilere aranır dururdum hep "koskocaman adam nereye saklanır ki" aranır da bulamazdım "belki de gelmemistir bez bebek arıyordur Tanrı pazarında..." ama yine de belki karanlık bir köşede uyumuştur diye avazım çıktığı kadar ciğerimi söke söke "babam derdim benim babam" lütfen artık duy artık sesimi yüreğine koy beni ah canıma ısırganlar batarken hiç duymazdı beni ah sesim boşlukta avare bir bulut yankılanıp kaybolurdu gül yüreğim kanardı küllenmezdi göğsümdeki yangın yeri göynük bir gül batardı tam kalbimin ortasına gözyaşlarım söndürür mü bu harı çaresizce akıtırdım içime umudumu kaybetmeden gözlerim ufka kilitli hep beklerdim hâlâ da bekliyorum yaramaz bir oyun çocuğu gibi bir yerlerden çıkıp gelecek bıyıkları gülümseyecek önce sonra tekmil bedeni duyacak tüm organlarımla o baba deyişimi evet gelecek ve saracak kuvvetli kollarıyla beni kötü dünya arkamızda kalacak "babam nerede kaldın" diyecek sarılıcağım boynuna hiç bırakmayacağım o da "cennet kokulu kuzum düş güzeli yavrum" deyip sarılacak boynuma sonra ikimiz de birbirimize hasret kokan gözyaşlarımızı hediye edeceğiz ve işte o an "babam" diye haykıracakken dünyaya düştüm bir uçurumdan o gerçeğin kollarına hayal bitti babam gitti ah ben yine kalakaldım öksüz yetim feryadımla .... MELTEM KINIC Şiirime sesiyle anlam katan Değerli büyük üstad Bedirhan Gökçe ye en kalbi teşekkürlerimle.. |