şah damarım
insanlığın gürbüz suçlarından
seğirir durur

sancıya tutulmuş körfezde dalgalar
bir yılgınlık atmosferine girmiş
gidemediği denizlere ağlıyor bulut



ay derinden bir Hû çekince
yakamoz denizi mora boyamış
sağından solundan okşarken su
tüm balıklar pullarından soyunmuş
öyle şahlanmış ki okyanus
bütün kıyılar uykusundan uyanmış



soyutlandım varlığımdan
çığlığı suskun bir martının ruhunu giyindim
kanatlarımda çırpınırken zaman
gök içimdeydi
ölümsüzdüm


sizinle tanıştım
gamlı bir şehir caddesindeydiniz
yüzünüz yıldızlara dönük
tavaf ederken göğü
geleceğe dair pürüzsüz bir dünya umut ediyordunuz



sizinle tanıştım
uzun uyuyordunuz , öyle çelimsiz ki çırpınışlarınız
içinizdeki hiçlik alacakaranlık yorgunluğu
ayaklarınız sarışın başaklara muhtaç
yaşamın tadını değiştirecek uzak kırları özlüyordunuz

sustum
özgürlükle rüyalarda buluşuyordunuz
huzur ruhun en bilinmez yerinde bekliyordu
boynu bükük

sizinle tanıştım
gözlerinizin akında çaresizdi söz
sizinle bir elmayı paylaştık
rengini dünya aldı
bir çocuk daha öldürüldü ülkelerin birinde
bir ağacın dallarında tekrar tanışmak için
tohumu toprağın affediciliğine sunduk


dudaklarımızda gülün izi vardı

dünya acımasız kokuyordu


ney konuşuyordu


sustuk...