SUSTU DİPLOMALAR. Kazım DEMİR

Sustu diplomalar

Mürekkep,
kâğıttan çekildi.

Mühürler,
kendi gölgelerine basıldı.

Dört nala koşan atlar sustu.

Tozu kaldı yalnız;
kimsenin sahiplenmediği
eski bir yolun üstünde.

“Varız” diye haykıranlar sustu.

Ses çekilince
tahtların da
tahtadan yapıldığı görüldü.

Kürdü Kürde bölenler sustu.

Sınırlar,
çizildikleri cetveller kadar
soğuktu.

Biz biliriz.

Bir halk,
önce adını kaybetmez.

Önce sesini kaybeder.

Sonra
çocuklar,
annelerinin yüzüne
daha yavaş bakmaya başlar.

Biz biliriz
devletsizliği.

Haritaların dışında değiliz.

Haritalar,
bizim dışımızda çizildi.

Biz biliriz
kimsesizliği.

Bir mezar taşı,
bir insanı taşır.

Ama bazen
bir sessizlik,
koca bir halkı gömer.

Ve en korkuncu şudur:

Katiller
her zaman öldürenler değildir.

Bazen yalnızca
duyan,
gören,
bilen,

ama susanlardır.

Çünkü tarihin
en ağır cümlesi,

hiç yazılmamış olandır.