Nurullah Genç’e..


kalp vakti sendedir aşktan sayılmam
bir kere bakmaz isen taştan sayılmam
sen güneşsin ben karanlıkta üşüyen bir hâne
tan vakti sendedir gündüzden sayılmam
sen doğmadan ben nüfustan sayılmam


sûzidil perdesinde kanayan bir kuştur ay
bırak da yıkılsın artık bu çamurdan saray


yüzün değmez aynama yüzlerden sayılmam
ömür vakti sendedir yıllardan sayılmam
saçlarıma kar inse kışlardan sayılmam
bakışın değmez ise bahardan sayılmam


hatıralar zakkumdan taç örüyor alnıma
her gece bir mezardır kapanmayan bahtıma


aşk illerinde susuz bırakılmış kuyu
içinde bin bir hayal bin bir masal çürütür
bir yanımda küflenmiş bir zehir kadehi
bir yanımda çilesini yudumlayan bir nergis
su vakti sendedir pınardan sayılmam
bir damlan düşmez ise deryadan sayılmam
merhemin değmez ise şifadan sayılmam


"
senin gözlerin rahmet
ağlamayı ben bilirim
sen baharsın ben ayaz üşümeyi ben bilirim
sen kandilsin ben sana tükenen son pervane
sen duasın ben amin diyemeyen virane
"


çağır bütün dağları secdeye kapansınlar
denizler tekbir çekip kıyılardan taşsınlar
duysun çağın putları duysun çağın ilahları
yokluk aynasında ben kendimi arar iken
senin olmadığın hiçbir var’dan sayılmam
nefesten candan sayılmam


kuşu uçmayan şu gökler benim değil
şu kapıdan destursuz geçen yeller benim değil
sen hayatsın ben kapısında bekleyen bir ölüm
sen nehirsin ben susuzluğa mühürlenmiş çölüm


yol vakti sendedir menzilden sayılmam
ezelden ebede bir çizgi çekilse yere
izin düşmediği hiçbir izden sayılmam


bırak da bu hikâye kendi sessizliğinde ölsün
bırak da emanetim yine toprağa dönsün
yeter, her bağışlayış yeni bir mahşer olsun
yeter, her hatıranın ardı yangınla dolsun
gül vakti sendedir bağlardan sayılmam
göz vakti sendedir nazardan sayılmam



aynalar sırrını döküp soysa da kâinatı
gözün bende değilsen suretten sayılmam
feza teker teker dökse yıldız harcını
gözünün değmediği ışıktan sayılmam


...