0
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
81
Okunma
seven.
İçi dışından daha sıcak
Kırmızı bir itfaiye arabası
Geçip gidiyor paslı sireni hıçkırarak.
Kenara çekiliyor herkes, ama
Kimse bakmıyor camdan içeri.
Motorunda başlayan o amansız yangın
Sarnıcına doğru ilerliyor şimdi.
Çevirmiş hortumunu kendi göğsüne,
Kalbini söndürmek için çırpınıyor delice.
Oysa dindirmiyordu tazyikli su alevi,
Kendi dumanında boğuluyordu
Sarsılan heybetli gövdesi.
Bir itfaiye,
Kendi sıktığı suda boğulur muydu hiç?
Boğuluyor işte...
Anlamadı kimse,
Kimse gelmedi yangınına,
Çünkü söndürmekti onun işi.
Kırmızı olmak istemişti;
Kalbinin kömür olacağını
Nereden bilebilirdi…
5.0
100% (8)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
