Bir bardak sıcak çayda tüten buğu
Sessiz bir gecede kalbe fısıldayan o ses.
Ne sözcüklere sığar ne sınırlara
Alıp verdiğin en huzurlu nefes
​Dokunduğu yeri yeşerten bir bahar
Karanlık gökyüzünde parlayan yıldız
Mesafeleri hiçe sayan bir köprü
Onunla kalabalıklaşır en tenha yalnız.
​Ne zorla tutulur, Ne zincire vurulur.
Özgür bir kuş gibi
Konar ansızın omuzuna.
Bir bakışta can bulur,
Bir gülüşle büyür;
Hayat katıverir insanın en kurak yoluna.
​Karşılık beklemeden paylaşılan ekmek,
Fırtınada sığınılan o güvenli liman...
Dünyanın tüm gürültüsü çekildiğinde,
Ruhun duyduğu en masum andır o.
​Yolun Yarısı, Gönlün Tamamı
​Bir kış günü ansızın sıcacık bir dokunuş...
Zamanın akışını durduran gizli sır.
Sevgiyle bakılan bir gözde başlar her uçuş
Ve bir ömür
Saniyeler içinde son bulur
​Çiçeğin güneşe dönmesi gibidir yönü
Hiç sormadan
Sorgulamadan inanır özüne
Unutturur geçmişi, dünü
Sadece bir "biz" bırakır hayatın merkezine
​Taşır seni bulutların yumuşak yatağına
Dünyanın yükü hafifler, yok olur keder.
Küçük bir tebessümün o sonsuz sıcağına,
İnan ki,
Koca bir ömür feda etmeye değer.
​Çünkü sevmek;
Birinin dünyası olmak demek,
Kendi gökyüzünü onun gözlerinde bulmaktır.
Yorulmadan, bıkmadan emek vermek,
Ve fırtınalar kopsa bile,
O limanda kalmaktır.
​Hesapsız
​Sevgi, planlanmış bir şarkı değil ki
Notaları sıraya dizilsin.
​O daha çok
Ansızın başlayan bir yağmurun
Toprakta bıraktığı o hesapsız koku.
​Birini sevmek,
Kelimelerin ucunu birbirine denk getirmek değildir.
​Bazen sadece
Aynı sessizliğin içinde,
Hiç üşümeden oturabilmektir.
​Kalıplara sığmaz hiçbir gerçek duygu;
Tıpkı rüzgarın nereye eseceğini söylemediği gibi.
Tıpkı gökyüzünün
Maviyi tek bir tonda tutamadığı gibi.
​Öylece,
Olduğu gibi,
Süssüz ve telaşsız...
​Yan yana yürürken
Adımların kendiliğinden
Aynı ritme dönmesidir sevgi
Kendi gölgesinden sürgün her insan
Külünü savurur durur zamana
Yağmur bir sığınak değil ki cana
Sırılsıklam yanan o yangın sensin
Ateşin içinde yerin, bilirsin
​Yolcu da yollar da kaybolur bazen
Yönünü göğsünde saklar her gelen
Kalemin, kelamın bittiği yerden
Kendi küllerinden doğar o yara
Seni buralarda arama, ara...
YEŞİLIRMAK