Şiiri okuduğumda.. Şir yazanın kendi içine çekilerek yaşadığı derin yalnızlığı, dile getiremediği vedaları ve içsel hesaplaşmaları içinde yoğun bir şekilde yaşadığı bu durumu hissettiriyor..
Suskunluğu bir sığınak olarak görse de bu sessizliğin ardındaki acıyı ve yarım kalmışlık hissini rüzgâr, meltem ve gece gibi derin doğa olaylarıyla pekiştirerek, melankolik o duygu durumunu yansıtmakta.
Şiirin başından sonuna kadar hissedilen o ince sızı hüzün ve mecburiyet, zamanla ümidin küllerinden doğuşuna kapı aralasa da yerini gözyaşlarına ve kaçınılmaz bir sonun kabullenişine ve hüzün dolu duygusuna bırakmakta
Öyle bir şiir yürümüş ki yüreğinizden muhatabını kendi derinli düşüncelerle gecenin sessizliğine yürüterek kaçınılmaz bir vedaya huzurla uğurlamış

Not. Bizler okuyunca hislerimizde bıraktığı duyumsamalarla yoruma düşüyoruz. asıl gerçek yorum yazarın şairenin kendi yürek sesi ve duygu dünyasındakidir..

Yüreğinize kaleminize sağlık Ayla Hocam
Selam ve saygılarımla.