Vefa ararken biz girdik bu yola,
Namerdin hırsıyla verdik bir mola.
Kıskançlık derdinden sapanlar şerre,
Biz sustuk da bizi safderun sandılar.

Toplanıp kuyuda gıybet ederler,
Merdin arkasından şerle giderler.
Yalanla dolanla vakit bitirip,
Bu devran hep böyle sürer sandılar.

Kendi eğrisini görmez yayında,
Kusur arar durur dostun çayında.
Gözü hep dışarda, elin payında,
Her gizli esrara vakıf sandılar.

Dostluk maskesiyle kalbe girenler,
Çıkarı bitince sırtın dönenler,
Kafdağı’ndan büyük görüp kendini,
Ömür defterini baki sandılar.

Eğilmem, sürerim mücadelemi,
Hakka teslim ettim derdi, elemi.
Kader yazar elbet son cümlemi,
Zalimler zulmünü hep kâr sandılar.

Kul plan kursa da hüküm Allah’ın,
Hesabı sorulur her gizli ahın.
Gecesi biter elbet bu sabahın,
Adalet mülkünü fani sandılar.

Tamer Karakaş

NAZİRE
Dosdoğru yürürüz, eyvallah etmeyiz,
Çirkin lafa batıp yoldan gitmeyiz.
Gönülden gönüle köprü kurarız,
Sabrı tükenir de biter sandılar.

Eğilmez bu başımız, Hak’tır yolumuz,
Kötü söz söylemez hiç bu dilimiz.
Hakkı savunmaktır tek tek hâlimiz,
Bizi bu dünyada yalnız sandılar.

Ayla KAYA

Değerli kalemi ve zarif jesti için Tamer Karakaş abime teşekkürlerimle... Kalemimiz ve dostluğumuz daim olsun.