Yarına Şiir

Kırdım artık mazi denen kör düğümü,
Sildim gitsin sitem yüklü o hükmü.
Yüzümü çevirdim parlayan güneşe,
Gönlüm ortak oldu aydınlık güne.

Yarına bir şiir yazmak içimde,
Meydan okumaktır dönen çarka da
Yepyeni bir umut, farklı biçimde,
Erişmektir elbet gizli sırra da

Kırılan dallarım çiçeğe durur,
Dertler umut ile menzilini bulur.
Zaman prangayı kırar sabırla,
Gönül aydınlanır taze inançla.

Korkmuyorum artık dipsiz girdaptan,
Kurtuldum gölgeli, sahte seraptan.
Kaderin sunduğu her şeye varım,
Ufukta uyanır o asil baharım.

Yarına yazılan mektuptur bu söz,
Sönmeyen bir yangın, sönmeyen bir köz.
Kelimeler oldu tek sığınağım,
Gelecek günlere tek dayanağım.

Kapat gözlerini, dinsin bu sızı,
Gökte parıldayan her çoban yıldızı.
Bu şiir yarının ilk yeminidir,
Doğacak o aydınlık günün senedidir.

Tamer KARAKAŞ
18.07.2026 / Kastamonu