2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
57
Okunma
Vazgeçtim,
seni beklemekten değil,
gelmeyeceğini bile bile
kapıya bakmaktan vazgeçtim.
Adını içimde
bir ekmek gibi bölüştüm yıllarca,
yarısını sana ayırdım,
yarısını açlığıma.
Sen gelmedin.
Oysa ben,
bir şehrin bütün lambalarını
gözlerin sanmıştım geceleri.
Her tren düdüğünde
biraz daha doğrulmuş,
her ayak sesinde
yeniden inanmıştım hayata.
Şimdi vazgeçtim.
Ne senden,
ne sevgiden,
ne de kalbimin
inatçı çarpıntısından…
Yalnızca
dönmeyecek olana
yol gözlemekten vazgeçtim.
İnsan bazen
en büyük yenilgisini
kabul ederek kazanır.
Ve ben bugün,
seni kaybetmedim.
Seni bekleyen
o eski beni bıraktım
bir istasyonun
soğuk bankında.
Artık yolum uzun,
ellerim boş,
ama başım dik.
Vazgeçtim senden…
Kendimden değil.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz