Ne kadar dokunaklı, ne kadar içten bir sitem bu... Hüzün ve özlem her bir dizeye öyle ince ince işlenmiş ki, okurken insanın içine o kış ayazı gerçekten çöküyor.
​"Sensizliği arıyorum, infaz etmek için..." dizesi özellikle çok güçlü. İçindeki o büyük yokluğu, seni üşüten o sessizliği yok etmek, bitirmek için çırpınan bir kalbin çığlığı adeta. Sırtı delik deşik bir paltoya benzetilen o kalp, sığınacak sıcak bir liman, tanıdık bir el arıyor ama nereye baksa hep o "ucra ve boş" hisle karşılaşıyor.
​Yalnızlık ordusunun kuşatmasına karşı, ellerin ve gözlerin başka manzaralara gitmiş olması ihtimaliyle savaşmak... Bu kırıklığı kelimelere dökebilmek de büyük bir yetenek.
​Yazmak, bazen o üşüyen kalbe en güzel kalın palto olur. Kalemine, yüreğine sağlık. İçindeki bu fırtınayı dindirecek o sıcaklığı, o tanıdık elleri yeniden bulmanı dilerim