0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
23
Okunma
"Ve şimdi yokluğunda;
Zamanın akışı bu gece sazımın telinde duruyor.
Kapanmayan yaralarım sızlar,
İnceden kanar nasır tutmuş parmaklarım;
Sazımın tellerine gömdüğüm suskunluğum,
İçimde biriken hasret nağmelerini notalarda arar.
Omuzlarımda bu şehrin ağır, dilsiz sıcağıyla,
Her perdede isminin yankısı titrerken;
Dışım kavrulurken, içimde buz tutan o yalnızlıkta,
Yokluğun boşluğunda yürürüm her gece.
Bir çıkıp gelsen, sarılsa ruhum ruhuna,
Zira sensiz geçen ömür, sazımın sızısı gibidir;
Seninle başladım, seninle eksilir, seninle benzerim kendime.
Gecenin ilerleyen serinliğinde her şey susar;
Ben yine en başa, o ilk sızıya dönerim."
Hasan YILDIRIM
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
