Haydi verin gençliği, gidiyor
Hazza değen esenlikler bitiyor
Bir ömürdü bu eriyor da eriyor
Kaçınılmaz bu gerçek bize ne diyor?

Hâlâ fark edemeyen bilir mi özü?
Tutar mı hoyratsa maya görür mü gözü?
Ta yürekten sevebilen varsa ordayım
Beden ölsün, çürüsün de ben varlıktayım.

Yüze yakışır gülmek, tebessüm güzel
Kalbi yumuşak olanlardır en güzel
İzi kalacaksa insan sevebilmeli
Yerecekse kibrini, kibrini yermeli.

Hâlâ fark edemeyen bilir mi özü?
Tutar mı hoyratsa maya görür mü gözü?
Ta yürekten sevebilen varsa ordayım
Beden ölsün, çürüsün de ben varlıktayım.

İnce saz ve ney taksim ruhta demlensin
Esenliğe uzanan yolda sen biriciksin
Her şey olsa neye yarar, vermez huzuru
Hayata rengi katanı şafaklar doğururdu.

Hâlâ fark edemeyen bilir mi özü?
Tutar mı hoyratsa maya görür mü gözü?
Ta yürekten sevebilen varsa ordayım
Beden ölsün, çürüsün de ben varlıktayım.

Oğuzhan KÜLTE