Günün kalbine düşer o görkemli çağrı,
Zaman, kutlu bir zarf gibi açılır birden.
Göklerden süzülen bir sükût yağmuru,
Arındırır ruhu dünyanın kirinden.

Minareler birer elif misali dik,
Sessizce kaybolur bendeki kibir.
Sonsuz kalabalıkta, yapayalnız ve tek,
Rükuya eğilir baş, kalbe iner sevinç bir bir.

Omuzlar yan yana, kalpler tek mısra,
Saf saf dizilir hayatın dervişleri.
Dünya perdeleri çekilir bir sıra,
Unutulur nefsin o beyhude işleri.

Secdede alnımız, toprağa emanet,
Gözyaşıyla ıslanır kalbin yırtık yeri.
Cuma namazıyla başlar asıl hürriyet,
Kucaklar bizi o sonsuz secde seli.

Kürsüden dökülür kalbe o kutlu sözler,
Sanki asr-ı saadetten bir rüzgâr eser.
Huşûyla bükülür boyunlar, dolar gözler,
Bu kutsal sessizlik her feryadı keser.

Selamla nihayet bulur bu kutlu sefer,
Dağılır sokağa rahmetin canlı izi.
Şimdi her bir mümin müjdeli birer nefer,
Kucaklar yeniden hayatın akışı bizi.

*
Gönüllerimizin secde ferahlığıyla dolması, dualarımızın kabul olması dileğiyle... Edebiyat Defteri’nin tüm değerli dostlarına ve kalbi güzel okurlarına hayırlı, bereketli Cumalar dilerim.