Susmak yalnızlaşmaktır,
Konuş benimle.
Varsın olsun dudaklarımızda
Bir gizin kilidi.
Açılmasın her sözcüğümüz,
Kalsın yürekte saklı bahar.
Çünkü bazı sevgiler,
Sessizliğin dilinde yaşar.

Konuş;
Varsın mesnetsiz olsun sözlerin.
Yeter ki suskunluğun özlemim olmasın,
Bir kırık cümlen bile,
bin yıllık sessizlikten
daha yakındır insana.

Konuş Benimle...
Suskunluk, insanı yalnızlaştırır,
Sözlerin dayanağı olmasa da olur,
yeter ki; sessizlik musalla taşımızı örmesin.

Konuş; iğde çiçeğinin zarif kokusu değsin tenime
Bir yağmur serinliği gibi dokunsun sesin yüreğime.
Konuş; yanlışlarınla, doğrularınla, yarım kalmış hikâyelerinle.
Ben kusursuz sözler değil,
Bana açılan bir yürek dinlerim.

Çünkü en büyük ayrılık,
gitmek değildir.
Aynı gökyüzüne bakıp da birbirine söyleyecek sözü kalmamaktır.

Konuş benimle; sözlerin dayanağı olmasa da olur.
Yeter ki, gurbetimiz aynı cümlenin içinde bir sığınak bulsun.

Aliye Uyanık