Ben kendimden eksildim,
Sen bunu hiç görmedin.
Bir ömür diye sarıldım,
Sen bir veda seçtin.

Gözlerin aynam olmuştu,
Kendimi sende gördüm.
Şimdi hangi aynaya baksam,
Yabancı biri oldum.

Beni suçlama ne olur,
Ben de çok yaralandım.
Gülüşüm yalandı belki,
Ama sessiz ağladım.

Sen sevgiyi verirken,
Ben nefes arıyordum.
Aynı evde iki yabancı,
Biz çoktan kaybolmuştuk.

İlk değil, biliyorum…
Sonda olmayacak.
İnsan unutur dediler,
Kalbim sana alışacak.

Ama bazı vedalar vardır;
Ömrün boyunca kapanmaz.
Bir isim silinir belki,
Bir his asla unutulmaz.

Ağlama diyorsun…
Ben yine ağlarım.
İçimde sen varsın,
Sana yanarım.

Sen benden gittin…
Ben senden çıkamadım.

Sen gittim sandın,
Ben kaldım orada.
Bir kalp kırığıyım,
Aynı rüyada.

Sorma şimdi,
Ne yaparım sensiz?
Geceye emanet,
Sabaha sessiz.

Bir yanım sensin,
Bir yanım virane.
Bu kalp seni sevdi,
Son nefese kadar…

Kimdi vazgeçen, söyle?
Kim kapattı kapıyı?

Kapıyı ben kapattım…
Ama sen yıktın içimi.

Ben seni ömür sandım.
Ben de huzur sandım.

Meğer ikimiz de,
Yanlış kalpte kaybolmuşuz…

Aşk dediğin buysa,
Ben bir daha sevmem.
Ama gözlerin aklıma düşünce,
Yeminimi tutamam.

Can dedim…
Canan dedim…
Gel benden canımı iste…
Ama ne olur,
Bir daha sessizce gitme…

Sen başka hayatlara,
Ben aynı hatıralara.
İkimiz de yenildik,
Kendi sevdamıza.

Bir yanım sensin,
Bir yanım virane.
Bu kalp seni sevdi,
Son nefese kadar…

Sen benden gittin…
Ben senden çıkamadım…

Belki aşk bitti…
Ama biz hâlâ birbirimizde kaldık…