ÖMRÜME DOĞUYOR

1. Kıta

Gecelerim senin gözlerinde sabahlıyor,
İçimde susan bütün şarkılar ağlıyor.
Bir bakışın değse ömrüm yeniden filizlenir,
Yokluğun sessizce beni eksiltiyor.

Ön Nakarat

Adını anınca zaman duruyor,
Kalbim aynı yerden yine yoruluyor.
Ne kadar kaçsam da senden,
Yolum hep sana çıkıyor.

Nakarat

Gözlerin geceme değil, ömrüme doğuyor,
Her bakışın içimde yeni bir dünya kuruyor.
Sen gülünce bahar, sen susunca kış oluyorum,
Bir tek seni severken gerçekten ben oluyorum.

Gecelerim senin gözlerinde sabahlıyor,
Sensiz geçen her gün ömrümden çalıyor.
Ne yıldız teselli ediyor, ne de doğan güneş;
Kalbim yalnız senin adınla yaşıyor.

2. Kıta

Bir umut sakladım avuçlarımda yıllarca,
Her dua sessizce ulaştı sana.
Hasretin ince ince işledi yüreğime,
Adını sildim sandım, kaldın en derinde.

Ön Nakarat

Adını anınca zaman duruyor,
Kalbim aynı yerden yine yoruluyor.
Ne kadar kaçsam da senden,
Yolum hep sana çıkıyor.

Final Nakarat

Gözlerin geceme değil, ömrüme doğuyor,
Her bakışın içimde sonsuz umut oluyor.
Sen gülünce hayat, sen susunca zaman duruyor,
Ben seni sevdikçe yeniden doğuyorum.

Bir ömür yetmez seni tek cümleye sığdırmaya,
Bütün şiirlerim gelip sende tamamlanıyor.
Son nefesimde bile tek bir isim kalıyor:
Sen…

“Bazı insanlar güneş gibi doğar hayata…
Ama bir kez battılar mı, geriye yalnız sensizliğin gecesi kalır.”