Bir sabah uyandığım da,
Gözümden akan kandı,
Göz yaşım o gün perişandı,
Gecenin hasreti karanlığında saklı,
İsyanım sana kalbimde yasaklı.

İhanet furyasında, duygularım sen yaşında,
Ömür bu elbet son bulur musalla taşında,
Rabbimin emir kıldığı,
Son nefesi vermedim daha,
Yaşarken öldürdün sen beni
Şimdi mutluluklar dilerim sana...

Kırıldı gönlüm, sığındım Mevla’ya
Derdim düştü geceyle sabaha
Kul yıkar, Hak kurar demişler
Yıkıp da kaçan yar utansın

Yazılmışsa alnıma sevda
Silmez ne ferman ne de dua
Ateş düştüyse bir kere bu cana
Sönmez artık, yanmayan kor utansın

Aşk bir sırdır düşer gönüle
Her yürek taşımaz bu yükü
Kapı kapansada kul yüzüne
Açmayan kapı utansın

Ebedmidir bu vuslat,
Mecnun olmayan yâr utansın
Razı mıdır Mevlam
Aşkı bilmeyen kul utansın
Hak yazdıysa eğer kaderi
Karşı gelen kul utansın...