Rüyalarınızın gerçekleşmesini istiyorsanız öncelikle uykudan uyanmanız gerek. a. siegtried
Geceninefendisi
Geceninefendisi

Vicdan Mahkemesi

Yorum

Vicdan Mahkemesi

( 1 kişi )

0

Yorum

4

Beğeni

5,0

Puan

54

Okunma

Vicdan Mahkemesi

Sana yürürken yoruldum ben en çok,
Kendi yarattığım o devasa boşlukta kendim kayboldum.
Sen bir kere bile arkana dönüp bakmazken,
Ben her köşe başında senin gölgeni kucakladım.
Yazıklar olsun sana verdiğim her nefese,
Hak etmediğin o tahtı sana ben ellerimle sundum.

İçimde bir çığlık birikti şimdi, bağırsam duymazsın,
Zaten hiç duymadın ki, hep sağır taklidi yaptın.
En zayıf anımda, tam da sırtımı sana yaslamışken,
Beni o uçurumun kenarından aşağı sen fırlattın.
Şimdi büyük eserinle gurur duyabilirsin,
Beni koca bir enkaza çevirip de gittin!

Hani bendim senin sığınacak tek limanın?
Hani benden başkası yalandı bu yalan dünyada?
Gözünün içine baka baka söylüyorum şimdi:
Sen, hayatımda başıma gelen en büyük yıkımdın benim!
Ne sevgin sevgiymiş senin, ne de sözün söz;
Beni canlı canlı gömdün o kapkara toprağa.

Derdim dağları aşar da sana ulaşmaz bilirim,
Çünkü senin o taş kalbin çoktan nasır tutmuş.
Bir insan nasıl bu kadar kolay harcar kendini seveni?
Nasıl tek kalemde siler onca yaşanmışlığı?
Aklım almıyor, yüreğim bu yükü kaldırmıyor artık,
Beni kendimden nefret ettirecek raddeye getirdin sen!

Sildim seni, adının geçtiği her satırı karaladım bu gece,
Gözümdeki o perde indi, gerçeği gördüm ensonunda.
Sen sadece kendini düşünen bir bencilmişsin,
Bense körü körüne bir olmayacak bir sevdanın peşinden koşmuşum yıllarca.
Dilerim ki benden çaldığın o huzuru,
Asla bulamazsın gittiğin hiçbir kapıda!

Şimdi istediğin kadar uzakta ol, umrumda değil,
Beni hayattan soğutan o soğuk ellerini çektin ya üzerimden,
Bu bana yeter, bu benim yeniden doğma hikayem olur artık.
Ama unutma, ettiğin her ahın bir günü var,
Beni düşürdüğün bu dibi dipsiz kuyuların hesabı,
Elbet bir gün sorulur senden sakın bunu unutma !


Hesap kapandı, bendeki yerin koca bir hiçten ibaret artık,
Ben bu yangından sıyrılıp yürürken, sen kendi karanlığında boğulacaksın.
Son sözüm yansın kulaklarında: Dünyada sığınacak tek bir gölge bile bulama;
Beni diri diri gömdüğün o enkazın altında, şimdi kendi yalanlarının ağırlığıyla yarattığın o uçurumdan aşağı bak ve bir daha asla yukarı çıkacak tek bir el bulama!

Paylaş:
4 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (1)

5.0

100% (1)

Vicdan mahkemesi Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Vicdan mahkemesi şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
Vicdan Mahkemesi şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL