Aynalar eklenir duvarlara
Sırlar çoğalır oda içinde
Yüzün vurdukça duvarlara
Zaman kaybolur o biçimde.

​Bir davet gibi çöker gece
Gözlerin kor gibi parıldar
Çözülmeyi bekleyen bilmece
Aynada kendine yer arar.

​Kırmızı durur yanağında
O ilk gençliğin utangaç izi
Aşkın en kuytu yatağında
Büyütür içimizdeki denizi.

​Gül yanar alevsiz ve sessiz
Kendi küllerinden doğar gibi
Bu koskoca şehirde kimsesiz
Geceyi bir tül gibi boğar gibi.

​Bir roman yazılır o an orada
Sayfaları rüzgarda savrulan
Adın fısıldanır her sırada
Sensin o bakışlarda kavrulan.

​Bakışındaki o derin anlam
Anlatır geçmişi ve yarını
Sanki hiç bitmeyecek bir gam
Yıkar yalnızlığın duvarını.

​Kız duruşuna hayran kalır
Seni ilk kez gören her bir gölge
Ruhum senden bir parça alır
Kalbim artık sana ait bir bölge.

​Güzelliğin bitmez, tükenmez
Mevsimler değişse de solarak
Sana giden yollar hiç dönmez
Ömrüm akıp gider yorularak.

​Yansımalar çoğalır gitgide
Hangi sen gerçeksin bilemem
Bir gülüşün gizlidir seste
Seni bu kalpten hiç silemem.

​Gülün kırmızısı aynaya sızar
Oda boyanır aşkın rengine
Kader bizim için bir oyun yazar
Ruhum düşer ruhunun dengine.

​Bir roman biter, diğeri başlar
Bakışlarında kaybolur gidenler
Gözünden süzülen o tatlı yaşlar
Yaralı bir kalbi teselli eder.

​Kız duruşun bir mühür gibi
Kazınır aynanın tam kalbine
Bu dünya sanki bir rüya gibi
Bırakır beni senin sevgine.

​Güzelliğin zamana meydan okur
Ne aynalar eskitir ne yıllar
İçimde ince bir sevda dokur
Sana doğru uzanan bu yollar.

Gül yanar, yanağın kırmızı kalır.
Çoğalır içindeki o derin sızı.
Bir gül açar birdenbire,durur yanağında
Merhem olursun bendeki yaralara,

YEŞİLIRMAK