Önemli olan insanlar, diğer herkesin önemli olduğunun da en çok farkında olanlardır. robert zend
TİLHABEŞLİ FİLOZOF
TİLHABEŞLİ FİLOZOF

BENİM SOKAĞIM

Yorum

BENİM SOKAĞIM

( 1 kişi )

0

Yorum

3

Beğeni

5,0

Puan

147

Okunma

BENİM SOKAĞIM

BENİM SOKAĞIM

Benim suçum değil, efendim;
Ben, gözlerim bağlı doğmuşum.
Dünyanın ilk ışığına değil,
Bana uzatılan ele inanmayı öğrenmişim.

Bir ses geldi bir yerlerden:
"Gel!"
Ben de yürüdüm.
Nereye vardığımı değil,
Kimin çağırdığını düşündüm.
Çünkü bizde yol, çoğu zaman
Ayağın değil, itaatin izidir.

Çıkmaz sokak mı?
Benim en geniş meydanım odur.
Duvara çarpınca
Sanki ufka değmişim gibi
Başımı kaldırır, susarım.
Bir sınırın önünde
Kendi daralmamı genişlik sanırım.

Kuyuya düşerim,
İpi değil, kaderi suçlarım.
Taşa takılırım,
Ayağımı değil, yolu yargılarım.
Sonra dönüp
Kendi korkuma eğilir,
Onu da tevazu diye yorumlarım.

Ben, garip bir milletin garip evladıyım;
Kırık aynalarda
Yüzümü eksiksiz sanacak kadar
Kendime uzak, kendime yakın.
Yalanın sofrasında doyar,
Hakikatin ekmeğini
Bayat, sert, ağır bulurum.
Çünkü dilim alışmış
Tatlı zehre,
Ve acı ilaca değil.

Bana zincir vurana
"Ne zarif bilezik!" derim.
Kilidi gösterene
"Ne sağlam kapı!" diye
Minnetle baş eğerim.
Beni içeride tutanı
Koruyucu sanır,
Beni dışarı çağıranı
Tehlike diye tartarım.
Kendi esaretimi
Bir düzen, bir nizam, bir vakar
Sanacak kadar
Uzun süre eğilmişim.

Ey efendim!
Senin suçun yok belki.
Ben, her devrin alkışçısı,
Her devrin yaralısı,
Her devrin unutkan tanığıyım.
Yıkılan köprünün altında kalır,
Sonra yine aynı ustaya
Aynı hayranlıkla bakarım.
Çünkü bizde acı,
Çoğu zaman ders olmaz;
Sadece yeni bir suskunluk biçimi olur.

Ben,
Çıkmaz sokağı vatan,
Duvarı istikamet,
Sessizliği hikmet,
Korkuyu sadakat,
Boyun eğmeyi vakar sanacak kadar
Kendi içimde sürgünüm.
Bana öğretilenle
Bana lazım olanı
Birbirine karıştırmışım.
Bu yüzden
Kendi zincirimin sesini
Marş zannetmişim.

Bir gün gözüm açılırsa...
Bir gün içimdeki perde
İnce bir utançla aralanırsa...
İşte o gün
Ne seni suçlarım,
Ne başkasını.
Çünkü asıl mahkeme
Dışarıda değil,
İnsanın kendi içinde kurulur.

O gün,
İlk kez aynaya bakar,
Yüzümdeki alışkanlığı,
Korkunun çizdiği haritayı,
Boynuma yerleşmiş eski eğimi görürüm.
Ve en ağır hicvi
Başkasına değil,
Kendi yüzüme okurum...
Erol Kekeç/25.06.2026/Sancaktepe/İST

Paylaş:
3 Beğeni
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
Şiiri Değerlendirin
 

Topluluk Puanları (1)

5.0

100% (1)

Benim sokağım Şiirine Yorum Yap
Okuduğunuz Benim sokağım şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
BENİM SOKAĞIM şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.

Üyelik Girişi Yap Üye Ol
Yorumlar
Bu şiire henüz yorum yazılmamış.
© 2026 Copyright Edebiyat Defteri
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.

Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Üyelik
Giriş paneli

Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.

ÜYELİK GİRİŞİ

KAYIT OL