Dertler acıtır hep içimi,
Kim anlar ki derdimden…
Bir büyük bitirdim ben,
Yine kurtulamadım kendimden.

Ne gece derman oldu yarama,
Ne sabah çare oldu derdime,
Herkes güldü geçti halime,
Ben sustum yine kendi halimde.

Dertlerim çöker gecelerime,
Kimse bilmez halimi…
Bir ben bilirim içimdeki yangını,
Görmez kimse beni…

Dertlerim çöker gecelerime,
Sessiz ağlar yüreğim…
Bir ben bilirim bu acının adını,
Taşıyorum kendimi…

Kırık bir kalp taşıyorum,
Yükü ağır omuzlarımda,
Bir ben bilirim bu acıyı,
Bir de gözlerimin sessizliği.

Bir gece çöktü içime,
Ne ışık kaldı ne umut,
Konuşacak kimsem yoktu,
Sustum, içime gömdüm her şeyi.

Sorular büyüdü içimde,
Cevaplar hep yarım kaldı,
Gülen yüzlerin ardında,
Ben hep eksik bir yan kaldım.

Çok kaybettim, çok sustum,
Yandım kendi ateşimde,
Ama hâlâ dimdik durur,
Bir umut var içimde.

Yıkıldım sandılar beni,
Küllerimden doğdum yine,
Her acı bir iz bıraktı,
Ama güç kattı kalbime.