6
Yorum
11
Beğeni
5,0
Puan
48
Okunma

anlamamıştım hiç bir şeyi
önce adımı unuttum,
sonra yüzümü,
daha sonra ellerimi...
kime aitsem
orada eridim.
ne kalmak istedim
ne gitmek,
çünkü yer kalmamıştı bana.
sadece sen vardın orada
ben yoktum.
bir ben vardı bende,
ta ki sen ol diyene kadar.
ben bir gölge bile değildim artık
senin ışığında.
sözler hepten sustu,
isimler yok oldu.
her ben dediğim,
nasılsa bir sene dönüşüyordu.
içimde kalan ne varsa
sana secdeye durdu.
anladım ki kendimden geçmedim,
kendime hiç ulaşamamışım,
sen,de anladım.
sen,de fark ettim,
ben diyordum hep
ama seninle bile dolu değildim.
ey fena,
ey sonsuz yoklukta bulunan vuslat,
sen’de yok olmak,
her şeyde o’nu bulmakmış meğer.
artık ben yokum,
sen varsın.
ve bu yetiyor her şeye.
*
Mehmet Demir
11613
5.0
100% (6)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.