Eskiden her şey güzeldi.
Bilhassa insanlar o zamanlar daha bir güzeldiler.
Onlar çocukluğumuzun kahramanlarıydılar.
Hatta gençliğimizin olmazsa olmazları oldular.
Hayatımızın her anında onlardan kalan izler var
Kaplamışlardı her bir yanımızı.
Onlar masalları anlatırken biz yaşıyorduk anlatılanları.
Onu için eskiden güzeldi her şey


Dedeler, nineler vardı eskiden bir çoğumuz göremesek te
Babam Ali, Annem Sadiye, ağabeyim Gürsel vardı..
Halam oğlu Selem abi teyzem oğlu Halil abi vardı.
Amcam Hamit Fatma bibim dayım Ahmet vardı.
Avaş bibim ile eşi Karakaş Hasan dayı vardı.
Dursun teyzem sırdaşım dı benim ve diğer teyzelerim vardı .
Ve kimler yoktu ki buraya sığamayacak kadar da çoktular.
Komşularımız Heno Ahmet amca, Zeynep teyze.
Aynur abla da yeni veda etmiş hayata.
Mehmetler,Hasanlar, Hüseyinler, Haliller, Mustafalar vardı.
Şöyle bir baktım da ne çokmuş gidenler.
Beşir, Reppey,Mıstık,Tarzan vardı ama yoklar artık.
O zamanlar kendilerince çok uzaklardı hepsi ölüme.
Şimdi ölüler bahçesinin gülü oldular.
Onun için güzeldi eskiden her şey.


Acı olsa da anlatılan hikaye tatlı dille başlarlardı her söze.
Şimdiler de yoklar onlar birçoğu da gitti birer, birer.
Kendi yaşam hikayelerinde anlatılıyorlar o zamanları.
Onlar ne güzel insanlardı öyle eskiden.
Hikayeleri siyahı ve beyazdı ama çok güzeldi.
Eskilerden kalan şarkıları,türküleri dinletirlerdi arada bir.
Taş plaklardan kaset çalar dan .
Gençliğimize imrenseler de hep iyiyi güzeli anlatırlardı
Onun için iyiydi eskiden her şey.


Geçip gitmiş artık o eski devirlerden kalanlar.
Hikayelerinde yer almışlar anlatan olursa ebede kadar.
Onlar sevgi ile kocaman umutlar yarattılar.
Hep güzel yarınları düşlediler onlar
Sanki onlar çok uzaktılar ölüme.
Öyle yaşadılar ölene kadar
Artık yanık bir şarkının hikayesinde bile hüzün çökerdi.
Ağıtlara,baraklara,bozlaklarına bile neşe katarlardı
Görenler ne çok şaşardı bu hallerimize
Hatta gamsız sanırlardı bizi.
Onun için güzeldi eskiden kalanlar..


Bizim güzel zamanlarımız vardı eskiden.
Birazı düştü, birazı hayaldi hayatın içinde yaşanılan
Hayat işte kimi zaman güldürür kimi zamanda ağlatırlardı.
Duymadık bir çok şeyi,yada duyamadık
Bir çok şeyi düşünmeden boşa geçirdik zamanı
Bir asır kadardı yaşananlar, ama anlıktı.
Uzaktı ölümden oradaki insanlar.
Can bildiklerimiz, candan sevdiklerimiz vardılar
Hepsi bir başka güzeldi,
Bir çokları bilmezdiler bizi, onları tanımazlardı.
Ama yollarımızın çıkacağı yer birdi
Gül bahçelerinden geçerek biterdi her şey.
Kokardı tüm hikayeleri.
Okundukça anlaşılan güzellikler vardı
Eskilerden kalan zamanlar
Anlatılamayan insanlar ve onların hikayeleri.
Her birinin bir adı vardı bilinen.
Ama okunmamış hikayeleri vardı öylece duran.

Mehmet DEMİR
27.10.2020 AN"KARA"