Bu dokunaklı ve derinlikli şiiriniz, hasretin insan ruhundaki ağırlığını, yorgunluğunu ve bir o kadar da o bitmek bilmeyen bekleyişin sızısını ne güzel ifade ediyor.
Özellikle "kırılan ümidin yetim kuşları" ve "ömrümün yorgun ve ıssız kıyısı" imgeleri, duygu yoğunluğunu çok güçlü bir şekilde yansıtıyor.
​Melikşah, bu şiirde hasreti sadece bir soyut kavram olarak değil; adeta insanın peşini bırakmayan, gölge gibi takip eden, bazen bir duman gibi içe sinen somut bir varlık gibi kişileştirmişsiniz.
Şiir boyunca hasretle yapılan bu "hesaplaşma", aslında kişinin kendi geçmişiyle, kaybettikleriyle ve yarım kalan umutlarıyla olan bir yüzleşmesi gibi okunuyor.
​Özellikle şu dizeler, anlatmak istediğiniz o çaresizliği ve kabullenişi çok çarpıcı kılıyor:
​"Kırılan ümidin yetim kuşları,
Başımda dönerek süzülme hasret!"
​Şiirin sonundaki o "Melikşah’a kavuşup gitme" ifadesiyle, hasretin sadece bir acı kaynağı değil, aynı zamanda ruhun bir parçası haline geldiğini ve ancak bir kavuşma ile terk edilebileceğini hissettiriyorsunuz
Kalemin yüreğine sağlık

Annenin sesine duyulan o çocuksu özlemi ve kavuşma arzusunu ilmek ilmek işlediğiniz bu mısralar kalbimin en derin yerine dokundu yüreğinize sağlık

tebrik ediyorum şiiri ve şairini güzel gönlünüze sağlık ve selam

Saygı değer kıymetli üstadım,
Hasretin o yorgun kıyıya vuran acısını, kelimelerinizle adeta bir tablo gibi resmetmişsiniz.
Geçmişin gölgesinden kaçışınız ve siteminizdeki o derin mahzunluk, okuru yüreğinden yakalıyor. Kaleminize sağlık üstad..

Eseriniz, hasreti bir duygu olmaktan çıkarıp adeta yaşayan bir varlık gibi konuşturuyor. “Sürme beni”, “süzülme hasret” gibi seslenişler, içteki kırılganlığı doğrudan ve etkileyici biçimde yansıtıyor.

Özellikle “annemin sesinden gizlenme” dizesi, hasreti en saf ve çocukluk duygusuna dokunan bir yere taşıyarak şiirin duygusal gücünü artırıyor.

Yüreğinize sağlık değerli hocam, kaleminiz daim olsun. Selam, saygı ve muhabbetlerimle hürmet ederim.

Dedim: Hasret nicedir, var mı belli tarifi?
Dedi: Anlarsın dostum olmaz öyle peşince,
Dedim: Çok bekleyemem nerde yaşar arifi,
Dedi: Küsme hak söze yaraların deşince.

Hasret, uçan bir kuştur dost edinir hazanı,
Temelinde hüzün var, sevmez oyun bozanı,
Kavuşanı bulunmaz, pek çok olur yazanı,
Hayattan sökülemez, hayret edip şaşınca,