Gözlerinde bin âlemin sırrı saklı perdeler,
Perde perde gerçeklere ulaşmadan gidilmez.
Bir ses gelir derinlerden: "Ben" diyen susmalıdır;
Nefsi dara çekmeyince sır kapısı açılmaz.

Kimi taçta arar devri, kimi tende saltanat,
Tahtlar yıkılmayınca gönül mülkü kurtarılmaz.
Bir zerre toprak kadar da olsa kalırsa kibir,
Baş secdeye eğilmeyince hakikat görünmez.

Gece çöker ruh üstüne, yıldızlar da suskunken,
İçte yanan kandil sönse yol izleri seçilmez.
Çölün ortasında kalmış susuz bir yolcu gibi,
Aşkın âb-ı hayatından içmeyen can dirilmez.

Bir nida yükselir arştan, duyan için apaçık,
Can kulağı açılmadan o davete girilmez.
Kâbe Kâbe gezsen bile gönül viran kaldıkça,
Harap gönül onarılmadan Beytullah bilinmez.

Son menzilde ne ad kalır ne de senden bir nişan,
Damla deryaya karışsa artık ayrı denilmez.
"Öldüm" deyip dirilenler bilir sırrın adını,
Aşk ateşi düşmeyince hakikat hissedilmez.