Seyide Cinaloğlu Doyran’ın kaleme aldığı bu muazzam eser imge dünyasının zenginliği felsefi derinliği ve serbest veznin sunduğu o özgür ritimle örülmüş sarsıcı bir modern zaman şiiridir Şair aşkı bir teslimiyet ve avlanma hikayesi olarak ele alırken doğanın imgeleriyle insanın içsel yıkımını muazzam bir estetikle sentezlemiş
Hiçbir noktalama işareti kullanmadan bu derin ve sarsıcı mısraları selamlayan yorumum şöyledir
Kaleminiz kavi olsun Seyide Doyran usuma usul usul sokuluyor diyerek başlattığınız o içsel yolculuk loş odalarda telli duvaklı hayallerle teslim olan kadınların gerçekliğiyle çok çarpıcı bir sosyolojik ve psikolojik zemine oturuyor Mantık tahtının işgalinde aşkı başrole koymanız ve avcının kalbinde merhametin bakir kalışı sevda adı altında insanın nasıl bir av haline geldiğini çok asil bir sitemle özetliyor
Şiirdeki doğa ve çocukluk saflığı içeren imgeler ikinci bölümde doruk noktasına ulaşıyor Begonvillerin yazı sırtlaması gibi gönlünüzün de o yangını yüklenmesi haylaz hayallerin o gülüşe salıncak kurması muazzam bir lirik dehadır Sevgilinin gözünü kaçırdığı an doğanın ardı sıra dizilmesi ve içindeki ovalara cennet atlarının inmesi aşkın insan ruhunda yarattığı o sonsuzluk hissini harika betimliyor Sonsuzluğa koşarken çatlayan bir ata kendinizi benzetmeniz ise feda edilen bir ömrün en somut resmidir
Kelimelerin tüfeğiyle taranmak ve sevgilinin aşkın celladı olduğunu fark etmek masalın ve hikayenin içinde birbirine özne ve paragraf olamayan iki yabancının o trajik gecikmişliğini çok asil bir kederle yüzümüze çarpıyor Bardak kırıldı dengim eline alırsan yüreğinden akacak uyarısı ile sırtın kaşınınca anlayacaksın yalnızlığı dizesindeki o sert ve haklı kehanet şiirin felsefi gücünü iyice keskinleştiriyor
Son bölümde yağmurun dinmesine sevinen kuşlar ile yağmasını bekleyen toprak arasındaki o muazzam arafta kalma hali insanın kırıldıktan sonraki o dingin ama umutlu bekleyişini harika bir doğa tasviriyle mühürlemiş
Ruhun en kuytu köşelerindeki o büyük sarsıntıyı böylesine güçlü modern ve derin imge zincirleriyle aktaran kaleminize ömrünüze sağlık hissiyatınız daim kalbiniz her daim kavi olsun

Sırtın kaşınınca anlayacaksın yalnızlığı

Şiirin bel kemiği yaşanmışlıkların tümü bu mısrada toplanmış ne muhteşem bir mısra
Şapka çıkarıyor vede alkışlıyorum

Harika bir şiir okumanın hazzıyla sizi vede bu muhteşem eserinizi kutlarım tebrikler

yudumyunus

Paylaştığınız dizeler, çelişkilerle örülü bir derinliği ve tükenişin getirdiği keskin bir öz farkındalığı yansıtıyor. Metin, duygusal bir teslimiyetten başlayıp, reddedilişin ve anlaşılmamanın yarattığı o soğuk, sarsıcı gerçekliğe doğru evrilen bir yolculuk sunuyor

Begonviller, cennet atları ve kuşlar, aşkın ilk evresindeki diriliği temsil ederken; "çatlayan at" imgesi, bu tutkunun hem yaratıcı hem de tüketici gücüne vurgu yapıyor.

​"Kelimelerinin tüfeğiyle tarandım" ifadesi, iletişimin bir sevgi aracı olmaktan çıkıp yıkıcı bir silaha dönüştüğü anı çok güçlü bir biçimde vurguluyor.

Metin, romantik bir üsluptan "Sırtın kaşınınca anlayacaksın yalnızlığı!" gibi kaba ve çıplak bir gerçeğe geçerek, hayal kırıklığının getirdiği o nihai, soğuk mesafeyi tescilliyor.

"Yağmur" imgesiyle bitiş ise çaresizlik ve beklenti arasındaki o ebedi döngüyü işaret ediyor.
Tebrikler kutlarım yazan kalemi

Akdeniz Sıcağı ve Cennet Atları: "Begonviller sırtladı yazı tüm yakıcılığıyla / Bir de gönlüm." girişi, doğanın o kavurucu ritmiyle gönlün yangınını eşitlemiş. Gözlerin kaçırıldığı an doğanın ardı sıra dizilmesi ve içindeki ovalara "cennet atlarının" inmesi, aşkın insan ruhunda yarattığı o muazzam coşkuyu çok asil betimlemiş. Ama sonu nefesi kesilen, çatlayan bir at gibi bitiyor...

O kadar haklıydı ki şiir. Ve unutmamak lazım ava giden de avlanır. Diyeceklerim bu kadar. Sevgimle canım 💙

Yürekten kutlarım, çok güzel ve özgün bir şiir okudum usta kaleminizden, nice güzel paylaşımlara...saygılarımla

Yüreğine sağlık kalem.in daim olsun inşallah

Yüreğinize sağlık, şiirinizdeki metafor yoğunluğu ve duygu geçişleri dikkat çekici bir olgunluk taşıyor. Özellikle doğa ile iç hesaplaşmayı yan yana getirmeniz metne güçlü bir derinlik katmış. Emeğinize teşekkür eder, kaleminizden yeni şiirlerin doğmasını dilerim. Selam ve saygılarımla.

KADIN VE GENÇ KIZLARIMIZIN ÖLÜMLERİNE SON VERSİN BU YARGI..!

tebrik ediyorum şiiri ve şairini gönlünüze sağlık mükemmeldi...
selam ve saygıyla...

Okurken içimde avlanmış bir kuşun son çırpınışlarını hissettim. “Usul usul usuma sokuluyor” ne kadar sinsice, ne kadar yavaş, ne kadar fark edilmeden. Tutanak tutan kadınların aşkları… Aşkı bir tutanağa dökmek, resmiyete dökmek, belgelemek ister gibi. Ama her biri loş odalarda teslim oluyor telli duvaklı hayallere. Mantık tahtının işgalinde başrol aşk. Merhamet bakir kalmış avcı kalbinde. Yani avcı olanın kalbinde merhamet hiç uğramamış.

Begonviller sırtlamış yazı tüm yakıcılığıyla, bir de gönlüm. Yazın yakıcılığı ve gönlümün yanışı… Gülüşüne salıncak kurdu haylaz hayaller, düşüncelerin filizi ağaca evrildi, dallarında kuşlar. Ne kadar güzel başlamış her şey. Ama sonra gözlerini kaçırdığında ardın sıra dizilirmiş doğa, cennet atları inermiş içimin ovalarına. Sonsuzluğa uzanmak istermiş yelelerinde… Ne farkım vardı koşarken çatlayan attan? Yani koşarken ölen bir at kadar değersizmişim.

Bildiğim tüm sevgi harflerini usul usul rüzgara fısıldadım, kelimelerinin tüfeğiyle tarandım. En çok bu kısım vurdu. Sevgi harflerini fısıldıyorsun, karşılığında tüfekle taranıyorsun. Celladıymış aşkın. Paragrafım değilmiş masalımda, öznen değilmiş hikayende. Çok geç anlamış.

Yılların afeti olan sen, alaza basan ben. Kristalde yedi yüz, sen de kaç yüz? Bardak kırıldı dengim. Eline alırsan yüreğinden akacak… Sırtın kaşınınca anlayacaksın yalnızlığı. Çok sert bir kehanet. Yağmurun dinmesine sevinen kuşlar, yağmasını bekleyen toprak gibiyim bu aralar.

İşte tam olarak böyle. Yağmurun dinmesine sevinenler var, ben ise hala yağmasını bekleyen bir toprak. Çatlamış, kurak, bekleyen. Okurken boğazım düğümlendi. Avcı kalbinde merhamet yok. Ama av da bir gün kaçar belki. Ya da öylece yatar toprak gibi, yağmur yağsın diye bekler.