Hayat mektebinin mürekkebi her yer Ne vakit İzdüşürsem üstüme başıma Kış çalıyor kapıyı Şubat gülüyor Mart sırıtıyor Baharlar taşınıyor tohumlarıyla. Cemreler unutuyor adını Deli gücük sürüyor sefayı
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir. Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
O kadar güzel bir şiir ki bu ama bir o kadar hüznü öyle ağır ki, kendimi bulduğum satır aralarından sessizce sıvışmak istedim... Ondan bu yorumun geç kalmışlığı, bağışla... Sevgimle... 💐
“Cemre Unutuşu” şiiri, hatırlamanın ve unutmanın iç içe geçtiği bir duygu akışıyla yazılmış. Dizelerde, geçmişin sıcaklığıyla bugünün soğuk yalnızlığı karşı karşıya geliyor. Kısacası; şiir, zamansız bir özlem ve sessiz bir vedanın izlerini taşıyor.
Andırın Kültür Havzası Şiir Anlama ve Dinleme Merkezi
Mevsimler, Hafıza ve İç İklimler Salonu
Bugün salonumuzda Sayın Seyide Doyran'ın Cemre Unutuşu adlı şiiri okunuyor.
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri, elinde bastonu, omzunda eski bir yün hırka, cebinde ise küçük bir papatya tohumu kesesiyle salona teşrif etti. İçeri girer girmez hırkasını çıkarmaya niyetlendi, sonra vazgeçti. Gülümsedi. Evlatlar... Hava durmadan fikir değiştiriyor. Sabah kış, öğlen bahar, akşam sonbahar... Mevsimler bile kararsız kalmışken insanın kafası nasıl karışmasın? Sonra cebinden bir avuç tohum çıkarıp avucunda gezdirdi. Tohum sabretmesini bilir. Toprak unutmaz. Ama bazen cemre bile yolunu şaşırır. İşte bugün okuyacağımız şiir, tabiatın dilinden insanın iç iklimini anlatıyor. Salonda tatlı bir sessizlik oluştu ve şiir okunmaya başlandı.
Karacaoğlan Köşesi'nden Kel Hasan, Ben çocukken cemreyi takvimden değil, koyunların yaylaya çıkmasından anlardık. Şimdi telefon söylüyor ama hava dinlemiyor, deyince salonda gülüşmeler yükseldi. Âşık Feymani Köşesi'nden Sultan Bacı, Şair birkaç dizeyle koskoca mevsimi anlatmış. Demek ki söz uzayınca değil, derinleşince şiir oluyormuş, dedi. Hilal Tolu Köşesi'nden Topal Bekir, Şubat gülüyor, Mart sırıtıyor demiş. Vallahi bizim köyde ikisi birleşince sobayı yeniden yakıyoruz, diyerek salona tebessüm serpti. Hasibe Hatun Köşesi'nden Emine Nine, Evlatlar... İnsan bazen baharın gelmesini beklerken içindeki kışı büyütüyor. Şair onu hatırlatıyor bize, dedi. Ozan Avanoğlu Köşesi'nden Deli Mehmet ise, En çok Cemreler unutuyor adını dizesine takıldım. Bazen insan da kendi adını değil ama kendi sevincini unutuyor. İşte şiirin en hüzünlü tarafı orası, diyerek salondaki tebessümü düşünceye dönüştürdü.
Kalburabastî Efendi Hazretleri bastonunu usulca yere vurdu. Bir süre sustu, sonra konuşmaya başladı.
Evlatlar... Seyide Hanım, çok kısa bir şiire büyük bir anlam sığdırmış. Bu metin, serbest şiirin başarılı örneklerinden biri. Şubat'ın gülmesi, Mart'ın sırıtması ve cemrelerin adını unutması, sadece mevsim değişikliğini anlatmıyor; insanın ruh hâlindeki düzensizliği ve zamanın şaşan ritmini de sembolleştiriyor. Deli gücük sürüyor sefayı dizesi ise Anadolu'nun yerel söyleyişini şiire taşıyarak metne hem kültürel bir sıcaklık hem de özgünlük kazandırıyor.
RUSAMER'in bugünkü kararı şudur: Bahar önce takvime değil, gönle gelir. Cemre toprağa düşmeden önce insanın umuduna düşer. Eğer umut yolunu kaybederse en güzel mevsimde bile insan üşür. Ama gönülde bir tek tohum yeşermeye başlamışsa, en sert kış bile sonsuza kadar hüküm süremez.
Özün sözü budur. Vesselam.
Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri Celil ÇINKIR Nam-ı Diğer Delibal
Merhaba Güzel şiir Biz de okuduk ve kutladık yürekten, yalansız ve riyasız Nice güzel şiirlerde buluşmak dileğiyle Şiirle kal, sevgiyle kal, dostça kal, sağlıkla kal, hoşça kal
Aydın Orak'ın "Deli Gücük" şiirinden bu güzel ve hüzünlü dizeler, zamanın zamansızlığını, doğanın düzenindeki şaşmayı ve insanın hayat mektebinde hissettiği o çaresiz yalnızlığı harika bir dille anlatıyor.
Dizelerdeki imgeler özellikle çok güçlü: "Deli gücük sürüyor sefayı": Halk arasında "Deli Gücük" ya da "Gücük Ay", şubat ayına (kısa ve dengesiz günlerine) verilen isimdir. Baharın beklendiği, cemrelerin düşmesinin umut edildiği yerde mevsimlerin ve beklentilerin şaşırması, belirsizliğin ya da düzensizliğin hüküm sürmesini simgeler.
Isınması, umut getirmesi gereken cemrelerin görevini unutması; insanın beklediği sıcaklığa ve ferahlığa bir türlü ulaşamayışını hissettiriyor.
Yaşanmışlıkların, dökülen alın terinin veya çekilen çilelerin insanın üzerine başmıza sinmesi; her tecrübede kışın ve soğuğun tekrar kapıyı çalması...
Anlatımı ve ahengi oldukça derin bir parça. Yazan kalemi yazdıran yüreğine emeğine sağlık
Mevsimler birbirine karışırken kelimeler de gönlün hâlini öyle güzel anlatmış ki. Okuyana, kışın bile gülümseyebileceğini hatırlatıyor.En sevdiğim de deli gücük kısmı oldu.(Bilmiyordum anlamını öğrendim ve çok sevdim)Kısacası yine harikasın şairem.Sevgimle her daim :)
Şiiri okuduğumda o eski, sert kışların ve zamansız kayıpların sızısını hissettirdi, Sanki hayatın getirdiği tüm o zorlu tecrübeler ne zaman kendimi toparlamaya çalışsam mevsimler bilesoğuk yüzünü dönüyor der gibi.. . Şubatın o soğuk gülüşü ve martın alaycı sırıtışı arasında sıkışıp kalmışken, baharın o umut dolu tohumlarını da alıp gitmesi içteki kırgınlığı daha da derinleştiğine bir kanıt gibi durmakta. Doğanın o canlandırıcı cemrelerinin bile kendi adını unuttuğu bu düzende, adeta tüm o eski karanlık ve tekinsiz yüzleri geriye kalan boşlukta keyif çatıyor hissi verdi okurken
Deli gücük kışın en karamsar halinin tasviri olsa gerek Seyide Hocam Yüreğinize sağlık Hocam Saygı ve selamlarımla.. sizde hoşgelmişsiniz Seyide Hocam.. Sağlıcakla kalınız.
Aynen hayat mektebinin mürekkebi her yer şairem. Kış kapıyı çalında, Şubat gülmeye başlar, Ardından Mart sırıtmaya başlar ve tohumlar mevsimi gelende tohumlarını serer ve kimi zaman cemreler adını bile unutur... Anlamlı ve güzel bir şiirdi. Tebrik ederim.
Edebiyatdefteri.com, 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Edebiyatdefteri.com'a aittir. Sitemizde yer alan şiir ve yazıların telif hakları şair ve yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Sitemizde yer alan şiirler, öyküler ve diğer eserlerin telif hakları yazarların kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur. Ayrıca sitemiz Telif Hakları kanuna göre korunmaktadır. Herhangi bir özelliğinin kısmende olsa kullanılması ya da kopyalanması suçtur.
Ne paylaşacaksınız?
Şiir, yazı, kitap ya da ileti için hızlıca ilgili alana geçin.
Cevap Yaz