Bir gizli yara sardı gönlümü,
Çözülmüyor; düş müydü, gerçekmi?
Damarlarımda kan gibi dolaşan hasretin,
Ruhuma işlenmiş kadim bir yazgı mı?

Gece, siyah kanatlarını serdi üstüme,
Ay, sensizliğimi vurdu ıssız denizlere.
Bir çift gözün kaldı en kuytu yerimde,
Sönmeyen bir yıldız gibi karanlık gecelerde.

Rüzgâr geçti ömrümün kırık dallarından,
Adını döktü sararmış yapraklarıma.
Her mevsim biraz daha eksildim yokluğunda,
Bir sonbahar yerleşti gönül bahçeme.

Ne bir tabip bildi yaramın adını,
Ne de zaman silebildi izlerini.
Meğer aşk, içimde sessizce büyüyen
Kökleri kalbime uzanmış bir hüzünmüş.

Şimdi sensizliğinle konuşuyor aynalar,
Düşlerim senin gölgende üşüyor.
Ben, adını içimde taşıyan bir sürgün;
Sen, her şiirimde yeniden doğuyorsun.

Bir gizli yara sardı gönlümü;
Ne ölür, ne de bütünüyle iyileşir.
Çünkü bazı sevdalar mezar taşı istemez,
Ömür boyu insanın içinde yaşar ve derinleşir.