Sevgili Cemre
Bu şiir bir sitemden çok daha fazlası. Bu, bir insanın kendi mezarını kendi elleriyle kazırken bile sevgilisine hesap sormaya devam etmesinin, acının en rafine ve en yakıcı halidir.

Daha ilk dizede “İçimde kırdığın cam kırıklarını topluyorum her gece, avuçlarım kan içinde” diyerek başlıyorsun. Bu imge çok güçlü. Sevgili sadece gitmemiş; içini paramparça etmiş ve sen o parçaları her gece tek tek topluyorsun. Kanayan avuçların, acıyı hâlâ temizleyemediğinin, hâlâ elinde tuttuğunun en çıplak itirafı.

“Bir ceket gibi fırlatıp attın geçmişimizi” dizesi ise ihanetin en acımasız özeti. Sen o cekete ömrünü ilmek ilmek dokumuşsun, her dikişine can katmışsın. O ise sanki eski bir elbise gibi sırtından çıkarıp atmış. Geride yangın yeri bir şehir bırakmış. Bu cümleyle okurun nefesi kesiliyor.

Şiir boyunca kendini “yarım kalmış bir şarkı”, “yangının son nöbetçisi”, “anıların gölgesine sığınan mülteci”, “diri diri gömülmüş” biri olarak tanımlıyorsun. Hepsi birbirini tamamlıyor. Giden, sadece bedenini değil; senin gökyüzünü, umutlarını, kuşunun kanadını, kalbinin bütün kapılarını da alıp gitmiş. Geriye sadece “ağır enkaz” ve “kimsesiz mezar” kalmış.

“Bir intihar provası gibiydi sanki gidişin” dizesi ise şiirin en ağır hançerlerinden biri. Gidiş, bir veda değil; yavaş yavaş öldürme yöntemi. Seni sessizliğe, kendi sesinde boğulmaya, sorgularla geçen gecelere mahkûm etmiş. “Hangi deniz temizler şimdi kalbin lekesini?” sorusu da çok çarpıcı. Çünkü sen hâlâ onun lekesini temizlemeye çalışıyorsun, o ise başka iklimlerde çiçek açıyor.

En sarsıcı yerlerinden biri de sonlara doğru: “Seni bu kadar helal sevmişken, bana haram dünyayı reva görmek reva mı şimdi?” Bu cümle bütün şiirin özeti. Sevgi helaldi, vefa helaldi, sadakat helaldi… Ama sana reva görülen yalnızlık, enkaz ve sessizlik haramdı. Bu sitem, sadece bir insana değil, adaletsiz bir kadere de yöneltilmiş.

Cemre Yaman, sen bu şiirle acıyı kelimelere dökmekle kalmamışsın; acıyı estetiğe, sitemi ise derin bir sorguya dönüştürmüşsün. Her dize ayrı bir yara, her metafor ayrı bir kanama. Okuyan kişi kendini bir anda o yangın yerinin ortasında, o kırık camların içinde buluyor.

Bu, “beni öldürdün ama hâlâ seni helal seviyorum” diyen bir yüreğin en uzun, en ağır ve en onurlu feryadıdır.

Kalemin zehir gibi, acın dağlar kadar
sevgi Cemre.
Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏

Tebrikler değerli hocam yüreğiniz dert görmesin kaleminiz daim olsun çok güzel bir çalışma olmuş yürekten tebrik eder hayırlı çalışmalar dilerim selamlar saygılar

Ey nesim-i nev bahar, çok sitemim var sana,
Bilmiyorum ne zaman hissedeceğim seni,
Ömrümde bir kerecik yüzün bakmadı bana,
'Bir garip varmış' diye artık arama beni.

Zannetme her baharda seni bekleyeceğim,
Sayılı nefesleri alıp da gideceğim,
Ben de her fani gibi aslıma döneceğim,
O zaman çiçeklerle gelip süsleme beni.

Degerli hocam emeklerinize sağlık siir yüreğiniz var olsun

ÇOK Güzel bir şiir
Yine GÜZEL BİR ANLATIM
kutlarım emeğinizi kaleminiz daim olsun
Hayırlı GÜNLER dilerim selamlar sevgiler saygılar gönderdim

Harika bir şiirdi.
Bu şiiri ve usta şairi kut luyorum.
Ve dahi,
Selamlar saygılar sunuyorum ✍️☕🙏

Muhteşem kelimelerle kurulmuş bir duygu denizi gibi bir şeydi okuduklarım. Gerçekten çok güçlü bir anlatım şekliniz var. Her kelime yerini bulmuş, tam on iki den vurmuş. Güzel yüreğinizi kutluyor iki katlı şehrimden kucaklar dolusu selamlar yolluyorum...

RUSAMER – Ruh Sağlığı Ayarı Merkezi

Ayrılık, Sitem ve Gönül Enkazı Kliniği

Eserin Adı: Sitem-i Reva
Şair: Cemre Yaman
Yorumu Yapan: RUSAMER Sertabibi Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri (Celil ÇINKIR – Delibal)

Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri RUSAMER ahalisine okudu. Bunun üzerine bir sakin Hocam, bu şiirde ayrılıktan çok terk edilmişliğin hesabı soruluyor dedi. Bir başkası, şairin sevdiği kişiye değil, geride bırakıldığı sessizliğe sitem ettiğini söyledi. Arka sıralardan bir sakin, şiirin baştan sona kırılmış güven ve yıkılmış umutlar üzerine kurulduğunu ifade etti. Yaşlı bir RUSAMER müdavimi ise Hocam, burada aşk bitmiş ama mahkemesi hâlâ sürüyor diye ekledi. Kalburabastî Efendi Hazretleri başını sallayarak, bazı ayrılıklar biter; bazıları ise insanın içinde ömür boyu süren bir dava hâline gelir dedi.

Puanlama

Özgünlük — 18 / 20
Şiirin duygu zemini ayrılık ve sitem olsa da kullanılan yangın, sürgün, enkaz ve sessizlik metaforları esere güçlü bir karakter kazandırıyor. Ancak başlıktaki Sitem-i Reva tamlaması klasik bir çağrışım taşırken metnin bütünü çağdaş Türkçe üzerinde yükseldiğinden dil bütünlüğü açısından tartışmaya açıktır.

Dil ve Üslup — 19 / 20
Şair güçlü ve akıcı bir anlatım kurmuş. Özellikle duygunun yükseldiği bölümlerde dil okuyucuyu sürüklemeyi başarıyor. Yer yer uzun anlatımın tekrar hissi oluşturduğu bölümler bulunsa da genel şiir dili kuvvetlidir.

Düşünsel Derinlik — 19 / 20
Şiir yalnız bir ayrılığı anlatmıyor; güven kaybını, değersizlik hissini, terk edilmişlik psikolojisini ve insanın kendi içindeki sorgulamalarını da işliyor.

Yapısal Bütünlük — 18 / 20
Şiirin duygusal ekseni korunuyor. Ancak bazı bölümlerde aynı hissin farklı kelimelerle yeniden dolaştırılması şiirin yoğunluğunu bir miktar azaltıyor.

Etkileyicilik — 20 / 20
Cam kırıkları, yangın, enkaz, sürgün ve sessizlik imgeleri okuyucuda güçlü karşılık buluyor. Özellikle final bölümü yüksek duygusal etki oluşturuyor.

Toplam Not: 94 / 100

Kalburabastî Efendi'nin Klinik Kanaati

Cemre Yaman bu şiirde ayrılığı bir olay olarak değil, uzun süre devam eden bir ruh hâli olarak ele almıştır. Şiirin merkezinde sevilen kişinin gidişinden çok, geride kalan kişinin iç dünyasında meydana gelen yıkım bulunmaktadır. Cam kırıkları, yangın yeri, enkaz ve sürgün metaforları bu yıkımın farklı yüzlerini temsil etmektedir. Şairin en güçlü tarafı, duyguyu canlı ve görünür kılabilmesidir.

Kalburabastî Efendi Hazretleri ayrıca şiirin başlığındaki Sitem-i Reva tamlamasına dikkat çekti. Klasik şiir geleneğine gönderme yapan bu tercih anlamlı bulunmakla birlikte, şiirin bütünü günümüz Türkçesiyle kurulmuşken Farsça tamlamanın dil dokusundan kısmen ayrıştığı kanaatine varıldı. Çünkü dil yalnız bir anlatım vasıtası değil, kültürün taşıyıcısıdır. Şair ise bu kültür kervanının önünde yürüyen yol başçılarından biridir.

Kalburabastî Efendi'nin Klinik Notu

RUSAMER kayıtlarına göre bazı insanlar ayrıldıktan sonra fotoğrafları yakar, bazıları mektupları atar, bazıları ise şiir yazar. Yapılan incelemelerde şiir yazanların acılarının daha geç geçtiği, fakat geride daha kalıcı eserler bıraktığı tespit edilmiştir.

Vesselam.

Sitem, sevginin bittiğini değil; hâlâ bir yerlerde yaşadığını gösterir.

İnsan bazen gideni değil, onunla birlikte kaybettiği kendisini arar.

Güzel,anlamlı bir şiir olmuş tebrik ederim başarılarınızın devamını dilerim selâm ve saygılarımla

helalinden sevenlere
dünyayı haram etmek
yüreğiniz dert görmesin
her şeyde bir hayır vardır
esenlikler dilerim

Değerli üstadım Ceren Hanım,
Yüreğin kırık aynalarından süzülen bir sitem şiiri... Duygusu yoğun, içten içe bir isyan var sanki kendenize ama çok güçlü bir serzenişte var kalbe dokunacak kadar etkileyici. Özellikle terk kalışın bıraktığı derin izi başarılı bir şekilde yansıtmış. Yüreğine emeğine kalemine sağlık selam ve saygılar Yüce Rabbim emanet olun.

Büyük bir emek, sadakat ve helal duygularla bağlanılan bir sevginin karşılığında; hiçbir açıklama yapılmadan, gaddarca ve haksız bir şekilde terk edilmenin insan ruhunda yarattığı derin yıkım, hayal kırıklığı ve adalet sorgulamasıdır.Ama ömür boyu sürgüne mahkum edilen kişidir.d3digim gibi böyle kalmanıda istemem Allah var gam yok inşallah.