SEN "O" gece Giderken

bir şey eksildi benden.

Adını koyamadım.

Bir şiirin ortasından mı düştüm,
yoksa senden mi?

Bilmiyorum.

Ve anladım ki...

BAZEN
insan birine değil,
içinde uyandığı birine yazmak ister.

Kalamadığı zamanların intikamını almak için
savaşlar verir kendisiyle.

İnsan...

Kaç şiiri öldürür içinde,
kaç satırı nefer tutar kendine?

Hangi zamanı
"o gelir" diye uzatır?

Nasıl olur da
azalan zaman
bir yokluğun içinde çoğalır?

Hangi duyguyu saklar içinde?

Kaç şairin kanına girip
gergefine diker acısını?

Kaç geceyi sabaha kadar taşır omzunda?

Kaç hatırayı
ölmediği hâlde gömer içine?

Kaç defa
bir ismi anmamak için
şiire sığınır insan?

Ben seni yazmıyorum artık,
senden kalan boşluğu yazıyorum.

Ama her satır
dönüp dolaşıp
aynı kapıya çıkıyor,

Satırlarım hep sana yazılıyor, adamım/Kadınım

Seni ilmek ilmek işliyorum geceye,
ve her dizede
bir şiiri daha öldürüyorum içimde.!

HASRETLE/ ÖZLEMLE