SÛRET-İ HASRET

​Adın her aklıma geldiğinde,
avuçlarıma damla damla dökülen,
Göz yaş/larıma yansıyan sûret,
bilirmisin..
Ne çok özledim seni...!

​Zamanı durdurdum o gittiğin gecede,
Takvimler hep aynı kasımı vuruyor.
Hangi harfe dokunsam, hangi hecede,
İçimde bir yangın sessizce büyüyor.

​Bir bilsen,
Gecenin bu kimsesiz vaktinde,
Seni mısralara gizleyip ağladığımı...
Yüreğimin en ince,
en kırık yerinde,
Sadece senin adını sakladığımı.

​Sûretin dökülürken kirpiklerimden,
Avuçlarımda donar kalır yokluğun.
Söküp koparamadım seni bendemden,
Hâlâ içimde o tarifsiz çocukluğun.

​Bilirmisin sevgili...
Bu kaçıncı uykusuz sabaha uyanışım,
Bu kaçıncı adını fısıldayışım karanlığa.?
Bitmedi,
bitemedi sana yanışım,
Mümkün değil alışmak bu sonsuz yalnızlığa.

​Ne çok özledim seni...
Bir bilsen,
ne çok...!

Emel Abokan
07/06/2026
01:27