Yollarımız uzun geceler de zor.
Yüreğimde hüsran çileler de çor.
Dertlerin üstüne yağar alev kor.
Akan gözyaşımı kimse silmiyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor.

Dolu vurdu geçti budağa bağa.
Vuslatlar takılmış bilmeden ağa.
Hüzünler çökmüşte hem sol hem sağa
Yüzümüze artık kimse gülmüyor
Acımız acıyor kimse bilmiyor

Kader dedik sustuk çektik cefayı.
Sabır ile sardık derin yarayı.
Muhannetle açtık artık arayı.
Düşmanlar da hep sağ zerre ölmüyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor

Bir umutla çıktık düştük yollara.
Benzedik değersiz ucuz pullara
Umut bağladıkta zalim kullara
Neler çekiyorum kimse bilmiyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor

Anlamadım gitti bu nasıl işler
Hüzün çöker durur bağrımı şişler
Sıkıla sıkıla döküldü dişler
O beklenen günler heyhat gelmiyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor

Gün doğarken yine umut besledik.
Karanlık gecede sabır eyledik.
Dönüp dolaştık da en başa geldik.
Talih yüzümüze artık gülmüyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor

Bir gün döner devran der bekler insan.
Çöreklenmiş kaldı yürekte figan.
Gözlerimiz nemli sermayem hicran.
Ekmeğimiz ağu kimse dilmiyor.
Acımız acıyor kimse bilmiyor