İlk Aşkım
Uzaktan sevdim seni,
İlk aşkım, ilk heyecanım...
Kalbim yerinden çıkacak gibiydi.
Beni sana bağlayan neydi bilmiyorum.
Uzaktan sevilir mi? diye sormayın,
Sevdim işte...

Sadece bir ses vardı.
Aylarca görmeden sevdim seni.
Ben seni bir başka sevdim.
Sesini duyunca titreyen ellerim,
Kesilen nefesim şahittir buna.

Sonra bir gün,
Sen de beni sevdiğini söyledin.
Sözler verdin, yeminler ettin.
Aynı acıları yaşayan iki kalptik.
Tanıdıkça birbirimizi daha iyi anladık.
Kader ikimize de gülmemişti.

Uzak diyarlardan bana geleceğini söyledin.
Benim kalbim bu heyecana dayanamadı.
Kalp krizi geçirdim.
Gözlerim kapandı...

Uyandığımda ayaklarım tutmuyordu.
Ben sana gidemedim.
Ama sen sözünü tuttun, geldin yanıma.
Ben sana koşamadım.
Yıkıldı hayallerim,
Çünkü ayaklarım değil, kaderim tutmadı beni.

Kalbimin suçu neydi?
O sevdi...
Ama bu yükü taşıyamadı.
Sonra sen beni kırdın, döktün.
Yaralı bıraktın beni.
Sanki bir enkazın altında kalmış gibi
Yıkıldı umutlarım, hayallerim.
İlk aşkım dedim sana,
Son aşkım olacaksın sandım.

Ama sen de gittin...
Kalbimi kırıp gittin.
Çok güvendim,
Çok sevdim.

Şimdi kendime soruyorum:
Sevmek mi suçtu,
Yoksa güvenmek mi?
O sözünde durdu,
Ben ayaklarımın üzerinde duramadım.

Sözünü tuttun, geldin.
Hastane köşesinde,
Sol tarafım tutmazken
Sen elimi bıraktın.
Ben gelemedim sana.
Sen sözünde durdun.
Ben ayakta duramadım...
Sen gittin.
Ben bittim.