1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
40
Okunma
İhtişamlı nefislerimin ezeli tanrısı,
Kovduğun Adem’in neslindenim.
Yasak ağacın gölgesinde dinlendim;
Af dilerim, yine de yenilirim.
Beşerin içinde şeytanlar büyüyor,
Musallat artık birbirine zerreler ve duygular.
Kan doğumla değil, ölümle akar oldu;
Emanetler saklanamaz oldu,
İnançlar büyülere tapar oldu.
Tılsımlı bir dua kaldı, bir de sihirli söz...
Annenin kutsallığı, kadının şefkati yitirildi,
Ailenin birliği yıkıldı.
Kadınlar erkek, erkekler kadın...
Sancıyla başlayan zoraki doğum makasını herkes tutar oldu,
Taşı herkes atar oldu.
İnanç kapıları yıkılıyor;
Zaman mı daraldı, cehalet mi ayakta?
İnanç mı azaldı, belki de kıyamet...
Çanlar çaldı, zaman durdu; ölüm ve doğum...
Sonsuza kadar kapalı demir mahzenin devasa kapısı açıldı.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz