1
Yorum
5
Beğeni
5,0
Puan
28
Okunma
Kendi içime gömülüyorum
Günbegün kilometrelerce kazdığım boşluğa hapsoluyorum
Her yalnızlığımda tekrar tekrar genişleyen...
Kendi içime itiliyorum; çaresiz, kimsesiz, yabancı...
Aynalara çarptım; gizlediğim bütün benler bana düşman.
Karanlık, kirli milatlar izledim.
İçimi kemirir yaşayamadığım hayatın külleri,
İçimdeki çaresizlik gözbebeklerine meydan okuyor.
Taşlar bağladım yüreğime, acımı dindirir mi?
Yüreğimi serinlet anne, kimsesiz miyim?
Çaylar demleyelim, susarak izleyelim...
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.