1
Yorum
8
Beğeni
5,0
Puan
637
Okunma
Koşarken kaybedilen birkaç küsur yıl...
Küçük hayatlarımızda tükenen, bir ömürlük kuklalar.
Ne hızlandıkça azalan zamana kinim,
Ne de yavaşlarken ağırlaşan duygulara...
Pili yetmeyen ömürleri, tozlanan hayallere sığdıramadık.
Olgunlaşmayan yıllarda kırışan yaşlarım,
Nefes nefese kaldığım yollarda...
Ağır ağır yürüyebilir miyim bir daha?
Yaş alan anıların içinde bulabilir miyim
Aynı hevesi, aynı neşeyi?
Yüzlerce insanın anılarını yuttuğu
Acımasız yolları merhametle yürüdüm.
Yıllarını kaybetmiş hayatları, tüketilen zamanları,
Eskitilen hayalleri, gömülmemiş hevesleri,
Söylenmemiş sözleri; karıncalara bıraktık.
5.0
100% (2)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz