Çok güzel çok anlamlı bir şiir yüreğine emeğine kalemine gönlüne sağlık selam ve saygılar

muhteşem
tebrikler
esenlikler dilerim

İki kere okudum şiiri çok güzeldi


Emeğinize sağlık 🌿

Gitmekle kalmak arasında sıkışıp kalmış, kararı kendisi vermiş olsa bile bedelini en ağır şekilde ödeyen bir yüreğin feryadı bu. "Ayrılığı ben istedim" derken ki o dürüstlük, hem kendine hem de karşı tarafa duyulan derin saygının bir kanıtı. Fakat akılla alınan kararlar, kalpteki o "dağ gibi hüznü" hafifletmeye yetmiyor işte.
​Şiirinizdeki o keskin tezatlar duyguyu çok güçlü kılıyor: Bir tarafta sevdiğine kıyamayan, onun mutluluğunu dileyen ("gönlü güzelim / hakkındır mutlu olmak") o asil duruş; diğer tarafta ise içeride kopan fırtına, "baldıran tadında acılar" ve kendini bir "mezarcı" gibi hissetmenin verdiği o karanlık, tanıdık ağırlık.
​Son bölüme doğru hüzün, yerini her şeyi yakıp yıkmaya hazır, meydan okuyan bir efkar enerjisine bırakıyor. "Sevdiğini kendi eliyle uğurlayan ne kadar deli varsa / bu alemde, bütün içkiler benden" dizeleri, çaresizliğin içinden doğan o garip, gururlu kahkahayı çok iyi yakalamış. Ayrılıkların şerefine kadeh kaldırmak, aslında o acıyı tamamen kabullenip göğsünde eritme çabasıdır.
​Kelime kelime kanayan ama bir o kadar da dik durmaya çalışan, çok dokunaklı ve sinematik bir metin olmuş.

Kaleminize, en çok da bu yükü taşıyan yüreğinize sağlık.

Baldıran Tadında Acılar ve Yüreğe Basılan Adımlar
Gelişme bölümünde, şair muhatabına adeta bir azat mektubu yazar. "Hadi git" der ama bu gidiş sıradan bir yürüyüş değildir; koşarak, uçarak, ayrılıktan kanatlar takarak ve en acısı da “yüreğime basarak git” der.
Kendini feda etmenin o en üst perdesi bu mısralarda gizlidir:

“Mutluluklar senin olsun.
Bana,
Baldıran tadında acılar bırak.
Gönlü güzelim,
Hakkındır mutlu olmak.”

Muhatabına "gönlü güzelim" diye hitap edecek kadar büyük bir sevdayla, baldıran zehri gibi acıları kendi kadehine doldurmayı kabul eder şair.