RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

ANDIRIN SÖZ YURDU YAZIN SİTESİ

Şair: Melahat Çetinkaya
Şiir: VUSLATSIZ AŞK
Değerlendirildiği Salon: Ömür Takviminin Son Durağında Kardelen Açtırılan, İki Irmağın Vuslat Deltasına Varamadığı ve Kavuşamayan Âşıkların Nirvanaya Çıkarıldığı Salon

Melahat Çetinkaya’nın Vuslatsız Aşk şiiri RUSAMER’e bu defa gençlik kapısından değil, ömür takviminin son durağından girdi. Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimize dosyayı dağıtırken şaşkındı; gönül dağında kar boran eserken bir güzel çıkmış, ölmüş gönlü yeniden doğurmuş, kışın ortasına kardelen dikmişti. Fakat tam iki ırmak denize ulaşacakken vuslat gerçekleşmemiş; RUSAMER Harita Müdürlüğü deltası bulunan fakat adasına ulaşılamayan ilk aşk vakasıyla karşılaşmıştı.

Ali Bakırcıoğlu Köşesinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Takvimci Talip, Ömür takviminin son durağında / Kar boran eserken gönül dağımda dizelerinde takvimin son yaprağını koparmaya kıyamadı. Şiirin başlangıcı yaş almış bir gönülde beklenmedik biçimde filizlenen aşkı hemen kuruyor; özellikle dışarıdaki ömür kışıyla içeride başlayacak sevda baharı arasındaki karşıtlık şiirin ana damarını hazırlıyor. Talip son durağın tabelasını söktü; gönlün belediye güzergâhına uymadığı anlaşıldı.

Hasibe Hatun – Hasibe Başbilir Köşesinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Hamurcu Hayriye, Sevda hamuruyla yoğurdu beni / Ölmüştüm aşkıyla doğurdu beni dizelerinde mutfağı doğumhaneye çevirdi. Yoğrulmak ve yeniden doğmak aynı kıtada sevgilinin dönüştürücü gücünü anlatıyor; Gül eyleyip ekti gönül bağına da bu dönüşümü tamamlıyor. Ancak hamur, doğum ve bahçe imgelerinin üçü birden dört dizeye girince mecaz alanı biraz hızlı değişiyor. Hayriye hamuru yoğurdu, gülü dikti; doğum işlemini yetkisi dışında olduğu için sağlık birimine bıraktı.

Âşık Vebali – Tahsin Sedefoğlu Köşesinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Avcı Abdi, On ikiden vurdu yamandı avcı / Ne davalı oldum ne de davacı bölümünde hedef tahtasını kurdu. Aşkın yaralayıp ardından yaraya ilaç olması hoş bir karşıtlık; Bahar geldi ömrümün son çağına ise ilk kıtadaki kar boranı karşılayarak şiirin kendi içinde güzel bir mevsim köprüsü kuruyor. Abdi vurulanın şikâyetçi olmadığını görünce dava dosyasını kapattı, yayı oka el koydu.

Ozan Duranoğlu – Mahmut Eynallı Köşesinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Kardelenci Kâmil, Kardelen çiçeği oldum dağına dizesinde şiirin en uygun simgelerinden birini buldu. Kardelen tam da bu şiirin hikâyesine yakışıyor: ömrün kışında açan, zorluğa rağmen yaşayan sevda. Öncesindeki Gönül sarayımda sevgi döşeli söyleyişi daha tanıdık kalırken kardelen şiirin kişisel hikâyesini tek görüntüde topluyor. Kâmil çiçeği koparmadı; RUSAMER’de nadir aşk türü olarak korumaya aldı.

Ozan Delibal – Celil Çınkır Köşesinde kafası patlak, fikri şaplak sakinlerimizden Irmakçı İdris, Denizini arayan iki ırmaktık / Vuslat deltasında buluşacaktık / Hasretle çağlayıp sevgiyle aktık / Varamadık vuslatın adasına kıtasında haritayı açtı. Şiirin en kuvvetli bölümü burası; iki insanı ayrı ayrı akan ama aynı denizi arayan ırmaklar olarak kurması vuslatsızlığı görünür hâle getiriyor. Yalnız coğrafi bakımdan delta ile ada aynı imge örgüsünde biraz zorlanıyor; delta zaten ırmağın denize ulaştığı yerde oluşur. İdris iki ırmağı buldu, deltayı buldu, vuslat adasını bulamayınca aşk coğrafyasının Millî Eğitim atlasına uymadığına karar verdi.

KALBURABASTÎ EFENDİ’NİN DEĞERLENDİRMESİ

Vuslatsız Aşk, ömrün son çağında gelen bir sevdanın insanı yeniden diriltmesini ve kavuşamadan başka bir anlam kazanmasını anlatıyor. Kardelen ve iki ırmak şiirin güçlü damarları; finaldeki nirvana ise şiirin halk şiirine yakın söz dünyasına göre daha dışarıdan gelen bir kavram gibi duruyor.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri haritayı katlayıp dosyayı mühürledi: Kar boran altında başlayan aşk bahara çıkmış, kardelen açmış, iki ırmak çağlamış fakat vuslat adasına yanaşamamıştır. Kavuşma gerçekleşmeyince dosya kapatılmak istenmiş, sevdanın kavuşmadan da yaşayabildiği anlaşılınca RUSAMER Arşivinde süresiz saklanmasına karar verilmiştir.

Her aşk kavuşmakla tamamlanmaz; bazısı eksik kalan vuslatıyla insanın içinde tamamlanır.

Ömrün kışında açan sevda, bahardan kalma bir gül değil; kara rağmen yaşayan kardelendir.

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri
Celil ÇINKIR
Nam-ı Diğer Delibal

Çok güzel ve anlamlıydı şiiriniz, yüreğinize ve kaleminize sağlık.
Saygı ve selamlar.

Sevgi dolu kalbin duygu yüklü,Yüreğin usta kalemine sağlık değerli hocam harika
Kalemni kutluyorum yürek sesin daim olsun,
Sevgiler selamlar yolluyorum hoṣca kalın

Başından itibaren; sitem, özlem ve vefasızlığa dem vuran eser, finalinde bunca hüznü yaşatmasın rağmen o ulvi duyguların ne de tarifsiz bir baht olduğuyla harikulade bir bitişe imza atmış. Okurda iz bırakan şiirin seçkin kalemini yürekten kutluyor, saygı ve selamlarımı sunuyorum.

Güzel bir eser daha düşmüş sayfaya, yazan kalemi canı gönülden kutluyorum. Nice kalıcı eserlere.
Selamlar... Saygılar...

Aşık tarzı halk şiiri geleneğinin geleneksel ve duru havasını yansıtan bu koşma; ömrün son demlerinde filizlenen tutkulu bir sevdayı, kavuşamamanın getirdiği kabullenişi ve aşkın yüceliğini konu alıyor.

GÜNAYDIN GÜZELDİ DİZELER SEVGİYLE KAL

Ömrün son çağında gelen fakat vuslata eremeyen bir sevgiyi içtenlikle anlatmışsınız Melahat hanımefendi. “Ölmüştüm, aşkıyla doğurdu beni” dizesi sevdanın insana yeniden hayat verişini güzel ifade ediyor. “Denizini arayan iki ırmaktık, vuslat deltasında buluşacaktık” sözlerindeki benzetmeyi de çok beğendim. Kutluyorum, kalbi selamlarımla.

yaşamın son deminde karşılaşılan ve kavuşmayla (vuslatla) sonuçlanmayan bir aşkın, hüznüne ve eksikliğine rağmen insanı yeniden hayata bağlayan, ruhunu olgunlaştıran ve kendi içinde kutsal bir zirveye ulaştıran ilahi/yüce bir deneyim olduğudur.

Aşkın zirvesine ulaşsa da aşık gönül, vuslata erememiş ama bunu dert etmemiş... Sevda ateşi dünkü tazeliğiyle yaşıyor yüreğinde... Hiç sönmeyecek... Güzel bir şiir okudum mahir kaleminizden. Selamlıyor hayırlı geceler diliyorum şairem

Melahat Hanımefendi;"Vuslatsız Aşk" isimli bu muazzam hece şaheserinizi büyük bir beğeniyle okudum. Ömür takviminin son durağındaki o coşkulu sevdayı, vuslat arayışını ve "Denizini arayan iki ırmaktık" imgesini hecenin o gür, akıcı ritmiyle mısralara çok asil bir ustalıkla taşımışsınız. Kelimelerin hislerle yoğrulduğu bu samimi ve lirik kaleminiz daim olsun. Yüreğinize, emeğinize sağlık. Selam ve yüksek saygılarımla.

Duygusu güçlü, akıcı ve içten bir şiir. Özellikle “Ölmüştüm aşkıyla doğurdu beni” ve “Denizini arayan iki ırmaktık” dizeleri çok etkileyici. Hüzünle umudu, vuslatla yarım kalmışlığı güzel harmanlamışsınız. Yüreğinize sağlık.