Ay düşünce pencerene
Dayar şakağına şiir
Mermisini hece hece .
Aşk olur hasret,ayrılık olur
Yapışır yüreğine sinsice.
Okur canına
Sıkıysa yazma ….
Kaleminiz daim olsun. Saygılar...

Güzel anlamlı bir şiir olmuş tebrik ederim başarılarınızın devamını dilerim selâm ve saygılarımla

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Yazıp bizimle paylaşmış olduğunuz
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olması temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Duyguların o ince, can acıtan ama bir o kadar da sarmalayan tonu ne güzel yansımış bu dizelere... Kaleminize sağlık. Her bir şiir, insanın içine işleyen ve "Evet, tam olarak bu," dedirten cinsten.
​Şiirleriniz bana şunları hissettirdi:

​İZamana duyulan o mecburî güveni çok sade ama çok vurucu özetlemişsiniz. İnsanın kendi canını acıtma dürtüsüne harika bir gönderme.
​Müebbet: "Desem dilim yanar demesem kalbim" çelişkisi, aşkın o en bilindik, en tatlı çaresizliğini çok güzel yakalamış. Gözlerin hapsedilişini "müebbet" ile bağlamak çok güçlü bir imge.
​
Şiirin bir ilham değil de, kaçınılmaz bir zorunluluk (neredeyse şakağa dayanan bir silah) olarak tasvir edilmesi muazzam. Yazmasanız çıldıracak gibi hissettiğiniz anların somut bir kanıtı gibi.

​Kalır: Kadim bir atasözünü alıp aşkın ve ayrılığın muhasebesine dönüştürmüşsünüz. "Sızı kalır" derken o bitişin ağırlığı çok net hissediliyor.
​Sözcüklerin arkasındaki o derin yaşanmışlık hissi çok samimi.

Yazmaya, o "mermileri hece hece" dökmeye lütfen devam edin; çünkü belli ki yazmasanız canınıza okuyacak o hisler.
​Bu şiirler yakın zamanda dökülen taze sızılar mı, yoksa zamanın demlendirdiği yazılar mı?