Merhaba, benim adım Nefret,
İnsanların en sevmediği duygu.
Ben baştan var olmadım sende,
Kendin büyüttün beni usul usul.

Önyargı, kıskançlık ve kibir,
En sevdiğim dostlarımdır benim.
Onlar fısıldadı kulağına,
Ben yerleştim kalbinin derinine.

Bir kırgınlıkla attım ilk adımı,
Bir haksızlıkla kök saldım içinde.
Sen her sustuğunda güçlendim,
Her öfkenle biraz daha büyüdüm.

Beni düşmanında aradın hep,
Oysa aynalarda saklandım.
Parmağın başkalarını gösterirken,
Avucunda karanlık gibi kaldım.

Kardeşi kardeşe yabancı eden,
Dostu dosttan uzaklaştıran benim.
Bir kıvılcımdan yangın çıkarır,
Bir sözü savaşa dönüştürürüm.

Ama bir sır vereyim sana;
Benden güçlü bir düşman vardır.
Adı anlayış, adı merhamet,
Geldi mi sessizce kaybolurum.

Çünkü ben gölgede yaşarım,
Işıkla aram hiç iyi değildir.
Sen kalbini affetmeye açarsan,
Ben sadece kötü bir hatıra olurum.