Hasret denen yola çıkmışım işte,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.
Ben benden, kendimden bıkmışım işte,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Takıldım tümsekte, gitmez ki ömür,
Böyle perperişan bitmez ki ömür.
Tekrar gülem desem, yetmez ki ömür,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Aşk ile yananlar ahtsız ölürmüş,
Talihi gülmeyen bahtsız ölürmüş.
Ben gibi sevenler tahtsız ölürmüş,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Yük oldu sırtımda dinmeyen kahır,
Şarkılar yalancı, kadehler zehir.
Sana kalsın, sana yaktığım şehir,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Yaralı gönlümün sendin şifası,
Bir vedayla bitti aşkın sefası.
Şimdi omuzumda kaldı cefası,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Yine içim yandı, adın okundu,
Gülün üstündeki senin kokundu.
Gözümden akan yaş cana dokundu,
Gönül kırık dökük, yüreğim demli,
Ayaklarım yorgun, gözlerim nemli.

Harun Yıldırım