Gönlün gönlüme alışsın biraz,
Sen hep açar mısın çiçekler gibi?
Ellerim saçında dolaşsın biraz,
Uç gel, siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.

Şu karlı dağların yeli misin sen?
Şiirde şairin eli misin sen?
Nasıl kıyarım ki, deli misin sen?
Uç gel, siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.

Kalbimin en temiz, güzel yerinde,
Silinir mi bilmem günün birinde.
Bana Kerem, sana Aslı derim de;
Uç gel , siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.

Kırılıp dökülsem gitmez ağrıma,
Sevda ateşini döktün bağrıma.
Ah demem, kör kurşun değse böğrüme;
Uç gel, siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.

Oturdum köşeye, kırdım dizimi,
Sakınmadan sana yazdım sözümü.
Vallahi sevinçten yumdum gözümü;
Uç gel, siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.


Bu şairin sözü sanadır, bil ki.
Şöyle kollarını açarak gel ki.
Sevincimden coşar uçardım belki;
Uç gel, siyah beyaz leylekler gibi.
Sen ne güzel şeysin, melekler gibi.

Harun yıldırım