Bu şiirde Cice Meryem diye bahsettiğim kadın aslında benim dedemin babannesi.
Kendi döneminde bizim yörede bilinen bir halk şairidir.Okuma-yazması yoktur,
tamamen doğaçlamadır söylediği dizeler.

Bu şiirde de ondan ve yaşadığı acı dolu hayattan bahsetmek istedim.Oğlunu 30’lu
yaşlarındayken kazayla ağaç kütüğünün çarpmasıyla kaybeder.Oğlunun ismi de
Mustafa’dır.Mustafa’nın oğlu Hasan-yani öz dedem- daha 1-2 yaşındayken yetim
kalır.Bu acılı hayatı, bizim Yörük geleneği olan yayla göçüyle harmanlayarak bir şiir
yazmak istedim.Şiirde geçen yer isimleri bizim o bölgedeki yer isimleridir.Şiirde
bahsettiğim yayla Aymuğarı’dır.Yaylanın bugünkü adı Ay Pınarı’dır.

Dedemin babannesi halk şairiydi.Dedem vefat ettiğinde onun günlüklerine de göz
gezdirmiştim ve dedemin de yazdıği şiirler vardı.Şimdi 3. kuşak olarak bu geleneği
ben devam ettiriyorum.

Son olarak Cice Nenem’in yaşadığı bir olay ve onun dizeleriyle sözümü noktalayayım:

Bir gün Alanya Dim’de bir adam Cice Nenem’e aşık atışması teklif eder,nenem de
kabul eder.Önce adam Cice Nenem’i rencide edecek sözler sarf eder ve sıra neneme
gelir:

Dim dedikleri yer dar değil mi / İlk meyvesi dut,son meyvesi nar değil mi / Bir erkeğin
bir kadınla / Böyle konuşması ar değil mi...

Bunun üzerine adam hiç bir şey diyemez ve pes eder.

Dedemin de,Cice Nenemin de ruhlari şad,mekanları cennet olsun.